TUSSCHEN HEX ZINNELTJKE EN ZEDELIJKE. 2^5 



regelde trekken verfpreid zijnde. Veel min zouden 

 wij aan rozen en lel'ien denken , indien geeri aan- 

 genaam gemengel , maar ecne bloote , regte lijn het 

 rood en wit der konen ftijf verdeelde. En wat zijn 

 de kleuren zelve, dan eene afkaatfing der lichtftra- 

 len van de bloote oppervlakte , een vorm op den 

 vorm ? 



Of, wilt glj, befchouwen wij het knnstwerk der 

 menfchen Daar ri.]st de (latige dom uit grijze , wei- 

 nig behagelijke fleei^en op. Daar ligt de niarmer*- 

 k\omp ^ wit misfchien, blinkend zwart of met an^ 

 dere kleuren bevallig dooraderd , en tot cei^e glad- 

 heid te (lijpen, die het beeld van den aanfchouwer 

 weerkaatst. Doch, is het dit, wat gij in het werk 

 van PHIDIAS of PRAXITELES, in zoo vele gedenk- 

 flukken en beelden der oudheid , ja ook van latere/, 

 van onzen eigen tijd en landaard bewonderi? Neen, 

 de kundenaar alleen ziet het beeld in het blok zelvej 

 of liever, hij draagt het in zijne ziel , en drukt het 

 uit door de vornien , welke zijn beitel geeft aan de 

 doode flof. Ja, waartoe eenige noemenswaardige 

 {lof? Waartoe vcrtoefd bij het minder fprekende 

 en minder eigene voorbeeld? Nederlanders , doolt 

 met iiwe verbeelding in de zaien rond, waar de 

 roem onzer natie op onuitwischbare tafereelen flaat 

 geprent. Daar verrijst, daar leeft en woelt eenfc 

 eigene wereld voor uwe oogen; de verloopene eetii- 

 wen keeren weder, de vaderen fpreken, met oog en 

 hand, tot uwe getrofFene ziel. En ziet, het is niet 

 dan luttel verfs , blaaiiw of rood en geel, uit asch 

 en flijk of fchoorlleeuroet verzameld, dat alle die 



won- 



