TUSSCHEN HET ZINNELIJKE EN ZEDELIJKE. Dp/ 



■geesten dwbng te wijken. Hetgecn wij toch daar- 

 omtrent van orpheus lezen, in fabelen gehuld; of 

 van AMFioN, die de fleenen, op den klank zijner 

 lier , tot vaste muren en fleden bijeenbragt , dat zien 

 wij, voor gcen klein deel, in Sions harpenaar met 

 der daad verwezenlijkt* 



Doch, waarop benist ook, deze magtige kunst? 

 Welke is de bouwftof, vvaamit zij zoo ftatig op- 

 rijst? Immers, lo liter wind , G. G.! het zinnebeeld 

 der nietigheid, in elke tad; minder nog dan wind, 

 bloote trilling der lucbt, flechts door het oor op 

 te merken; trekken en tinten in de onzigtbare 

 hoofdftof , voor weinige jaren flechts nagefpoord 

 in het zand op de bewogene glasfchijf. Ja, dank^ 

 dank u, oplettende befpieder der natuur, voor deze 

 ontdekking ! Nu toch is het geene wijze van fpre* 

 ken^ geene min verftaanbare uitdrukking. Het is 

 letterlijke , het is kennelijke waarheid : ook de muzijk 

 bertist op bloote , zelfs onzigtbare vormen. 



Even gaarne volg ik u , bevallige dichtkunst ^ twee- 

 lingzuster van haar, die wij het eerfte noemden, en 

 hier bijzonder vereeren* Want ook gij zijt de onze ; 

 ook gij grift uwe hemelfche gevoelens in het ftof , en 

 fpreekt tot de zinnen. Gij , die de verbeelding en het 

 herinneringsvermogen tot uw weriuuig in den mensch 

 Verkozen hebt , die hem hebt geleerd (want v/as 

 niet de oudfte taal poezij ?) door willekeurig geko- 

 zene teekenen , in de dunne hicht geformeerd , maat 

 welhaast op vaster grondflag overgebragt en voor 

 de eeuwen bewaard, alles voor den geest te laten 

 opdoemen, wat immer vverd gezien of niet gezien! 



IL V Of 



