g©0 OVER HET SCHOONE, ALS DEN BAND 



gelieele betoog. Of zweven deze vormeti niet als tus- 

 fchen het zinnelijke iets en niets ? Of hangen zij niet 

 inderdaad flechts losfelijk zamen met dien fteen, die 

 asch en dat geblaas , welke haar voor ons kenbaar ma* 

 ken ? Gewis , M. G.! die ftof is het niet ; zij moge zich 

 cen weinig betcr of flechter tot het gebruik leenen; 

 de geest des kunftenaars is het , zijne inwendige 

 befchoiiwing , zijn kracht en leven , dat over het 

 papier of het penfeel zweeft, gelijk eenmaal de 

 fcheppende adem Gods over den baijert. Zoo is 

 derhalve het fchoone geen deel, geene eigenfchap 

 zelfs der floiFe. Het vertoeft flechts op derzelver 

 oppervlalue, als een bewoner uit hoogere gewes- 

 ten 5 als een leidsman en verkwikker van hem , die 

 even weinig op deze aarde te huis behoort. 



Doch 5 hervatten wij ons voorgefteld betoog van 

 eene andere zijde, Immers , wij gaven , als een 

 tweede bewijs voor onze flelling : het fchoone is de 

 band en de overgang, tusfchen het zinnelijke en ze- 

 delijke; dit op, dat des zelfs zuiyer genot met geene 

 eigenbaat of begeerhjkheid is verhonden, 



Maar , mij diinkt , hier zie ik een heir van vragen 

 en bedenkingen , als in flagorde tegen mij optreden, 

 Hier lees ik de verwondering, de verbazing zelff 

 op meer dan iixi gelaat ! Hoe ! zegt men , het 

 fchoone zou geene begeerten verwekken ? Geen ei- 

 genbaat , geene wangunst zelfs en bitt^re haat zouden 

 in het fpel komen, waar over het bezit van deze 

 kostelijkfte aller gaven getwist wordt ? Immers d^ 

 vrouw weigert , haar ondanks , de toeftemming tot dit 

 geftelde, wanneer zij denkt aan de fraaije hiiizen, 



tui* 



