SENOPHONT. en PLATONISCHEN SOCRATES. 3<2I 



'Wij moeten onze ouders beminnen, omdat zij ons 

 ;^oo veel goed gcdaaii , hebben (9). Wij moeten 

 niet alleen goed Ichijnen, maar bet 00k zijn, daar 

 wij, zoo ons bedrog oiitdekt werd, ons zelve en 

 flndereii zouden benadeelen (10). Het involgen on- 

 zer driften daar, waar de gebiedende Hem der 

 liatuur dit vordert , is geoorloofd , maar het is raad- 

 zaam , zich te bcpalen tot minder aantrekkelijke voor- 

 werpen , opdat het eenvoudig vokiocn aan onze 

 behoefte geen drift vvorde, die ons beheerscht (11), 

 en opdat alleen het ligchaam , niet de ziel deel 

 heme in een genot, dat alleen voor het eerlte be- 

 ftemd was. Doch, voegt xenophon er bij, tervvijl 

 SOCRATES zoo toegcvcnd was omtrerit anderen , was 

 -liet hem zelven gemakkelijkcr, zich van de Ichoon- 

 (ten en bevalligften te onthouden , dan vele anderen 

 ^an de lelijkften en onbehagelijkften (12). Als wij 

 t)m onze vrienden te redden, onwaarheid fprckcn 

 inoeten, is dit volkomen geoorloofd (is)- Den 

 kinderen is het niet geoorloofd een hunner ouders 

 ie huwen , omdat door de ongclijkhcid van jaren uit 

 :zulk eene vereeniging geene goede fterke kinderen 

 zouden voordiomcn. 



Gij ziet, mijne vrienden! dat het denkbeeld van 

 nuttigheid als het doel der deugd bij socrates', 

 volgens XENOPHON, zich wel eens veel te ver uit- 

 ftrekte , ja zoo ver , dat hij ronduit verklaarde , dat 

 het nuttige het goede is, hoezeer wij dit, vergeleken 



met 



Cp) It. n. 10. (10) II. VI. 38. (11) I. III. 14.J1 

 ii2) Memor* I. Jii, 10. (^13) Ibid. IV. 11. !/• 



X5 



