324 OVER HET ONDERSCHEID TOSSCHEN DEN 



^achtmoedig ging hij de dvvalingen en verkeerde be- 



^rippen te keer. Om des te beter op dc harten 



der menigte te werken, verzette hij zicli niet altijd 



regtftreeks tegen hare verkcerde neigingen, maar 



jiam foms zclfs den fchijn aan van zelf nict vrij tt 



zijn van algemeen gehefkoosde ongeregeldheden ; 



doch de liefde , waarin hij zich beroemde ervaren 



te zijn, was bij hem deeds de liefde tot de ziel, 



en het verlangen om zijne vrienden door weldaden 



^n goeden raad aan zich te verbinden (19). Wan- 



neer hij met verwaande SopMsteji of onwetende 



menfchen te doen had , verborg hij dikwijls zijn 



gevoelen, en veinsde foms zelf onderrigt te willen 



vragen, doch alleen om dezen van hunne dwaasheid 



teovertuigen en zijnen leerlingen van nut te zijn (20), 



en nooit aarzeldc hij zijne denkbeelden te uiten, 



waar het op het bepalen aankwam , van hetgeen hij 



zelf voor regt en billijk hield (21). Zelfs verklaait 



hij, dat hij gaarne ondervvijst, om zijne vrienden 



wijzer en beter te maken (22). 



Ziet daar den Xenophontifchen soc rates. Misfchien 



heb ik reeds te lang bij hem flil geftaan , en dit vrij 



wel bekende en zoo dikwijls in deftige lofredenen, 



met zwellcnde uitdrukkingen afgemaaldc beeld hier 



wat iiitvoerig gefchetst, maar het was noodig, om 



de tegenftelling gemakkelijker te maken. Wenden 



wij ons dan thans tot het Platomsc/i afbeeldfel, om 



ook dat eenige oogenblikken te befchouwen» 



Pla? 



C19) Memor, II. ni. 28 en IV. I. 2. 

 C20) Ibid. III. VIII. I en IV, iv. 9. 

 ^ai) Ibid. IV, VI. 10 Zie ook iv. 6. (22) Ibid. I. vi. I4» 



