Jft6 OVER RET ONDERSCHEID TUSSCHEW DEN " 



jrfen wij vooreerst hct merkwaardigfte onderfchBd 



daarin , dat , terwijl socrates bi) xenophon het twisa 



ten aver de natuur en de oorzaken der dingea voor 



geheel onnoodig houdt , hi] daarover bij plato wijdt 



loopig handelt. Bij plato wordt soc rates dus het 



tegenovergeftelde van hetgeen hi) bij xenophon was^ 



«n terwi}! bij dezen juist daarin het kenmerk gelegen 



is , waardoor hij zich van de vroegere wiisgeeren 



onderfcheidt y dat hij allcen over de zedekiinde met 



zijne leerlingen fpreekt, zoo zien wij hem bij plato 



Weder in eenen Pythagorist en HeracUtclr her-* 



vormd (23). Doch dit is genoeg bekend. Maaj 



00k op de zedeleer , die socrates bij plato voor* 



draagt, hebben deze denkbeelden over de fchepping 



en de natuur der dingen eenen merkbaren invlocd.: 



Bij XE.NOPHON verkeert socrates in het werkelijkcr 



leven, in zijn vaderland, in Athene, Bij platci 



verheft hij zich tot de onzigtbare vvereld der Ideen, 



tot den bovenaardfchen kring der ongefchapene we«/ 



zens, tot het verhevener ftandpunt, waar eem men** 



fchen en Goden in aanbidding van het oneindige^ 



v^n het wezenlijke ware en fcboone verloren, zicli* 



zalig gevoelden, in een onafmeetbaar en voor d^n 



fterveling ondenkbaar geUik; en terwijl xsNOPiioN 



ons socrates had voorgefteld als ieinaud , die dtf 



wijsbegeerte wit den hemel op de aarde had terug- 



geroepen, en in de vergaderplaatfen ^^ volks enf 



de huizen der burgers had ingeleid, brengt hij haar, 



bij PLATO, weder tot de onzigtbare woonplaatfen 



der 



(23) Tim^ Parm* Theaeu 78—84* 



