53^ OVER HET ONDERSCHEID TUSSCHEN DEll * 



iter te verwonderen, naar mlj dunkt, dat xeno- 

 PHON, die SOCRATES verdedigen wilde, geene parti) 

 getrokken heeft van deszelfs laatfle oogenblikken 

 en manmoedig flerven. Maar eigenlijk is dit geen 

 onderfcheid, dat den socrates van xenophon tot 

 eencn anderen maakt, dan die van plato, want al 

 aegt XENOPHdN bet niet intdrukkeliik , zijn socrates < 

 die zulke verhevene denkbeelden bad van God en 

 deszelfs eigenfchappen , kan niet anders dan geloofd 

 hebben aan de onflerfelijkheid der ziel, ten minfle 

 niet minder daar van overtuigd zijn geweest, dan 

 de JPlatonifche, 



De voorflelling van den toeftand der zielen na 

 den dood in bet tiende Boek van de Republiek^ en 

 in den Phaedon^ ritstende op de leer der zielsver- 

 huizing, is meestal in mythen vervat, en in eenen 

 dicbterlijken profetifcben ftijl voorgedragen. In den 

 Gorgias en op fommige plaatfen in den Theaetetui 

 fpreekt bij duidelijker, en foms zonder mphifche 

 omkleeding, van de flrafFen na den dood, de zui- 

 vering der ziel van bare vlekken en gebreken, en 

 de noodzakeiijkbeid, iiit den aard der zake voort- 

 vloeijende, dat aldaar boozen bij boozen en goeden- 

 blj goeden zuUen wonen (26). 



Dit van den invloed der Platomfche natuurleet 

 op de zedeleer , welke bij socrates laat voordragen. 

 Maar onderzoeken wij die zedeleer wat nader , en op 

 zicb zelve befcbouwd. Bij den socrates van xeno- 

 FHON was de deugd het voornemen en de bemoeijing 



om 



(85) Cor^. 165, 169,172, 173, 174. Theaet. 8(5. 



