XtNOPHONT. EN PLATONISCHEN SOCRATES 33 f 



9ta nuttig te zijn voor anderen en voor zith zelveii i 

 bij den socrates van plato is zij eene overeen- 

 kom^st van de hoedanigheden der ziel met hare be- 

 ftcmming, eene ordelijkhe.id in het kleine en itidi" 

 '9idueck^ zoo als zij in het groote en algemeenfi: 

 beflaat tiisfchen hemel en aarde, Goden en men-» 

 fclien. De algemeene orde , die in het heelal heerscht, 

 waarnaar de Grieken dit heelal zelf benoemd heb-" 

 ben , («•?/{€«{) is bij plato ook het uiterfle doel van 

 de hoogfle volmaaktheid der ziel (27). Veel min^ 

 der dan bij xenophon, fpreekt socrates hier van 

 het nut als doel van de deugd, en zijne vermanin- 

 gen cm regtvaardig en matig te zijn, vloeijen blijk- 

 baar vooit uit liefde tot zedelijke orde en fchoonheid, 

 meer dan uit oogenblikkelijk tcrugzien op den in- 

 vloed, welken deze deugden hebben op het maatfchap- 

 pelijk en huisfelijk leven. Intusfchen, en wij kun- 

 nen niet nalaten , het te doen opmerken , dit geheele 

 denkbeeld van den x«r/t*««, de orde ,en de regelmatig- 

 heid is van de Pythagoreers ontleend (28) , en de 

 Platomfche socrates is hier een navolger van pytha* 

 goras. Zoo ook. het denkbeeld van. de gelijkwording 

 aan God (29) als het doel van den wijzen en deugd* 

 zamen, ontftaan uit de leere diQV emanatie^ reeds in 

 Chi?ja en Indie bekend, door pythagoras in zijne 

 geheimzinnige leer overgenomen, door plato met 

 Griekfchc bevalligheid ontwikkeld , en door de nieuwe 

 flaUtnici en Schdlingiamn tot het ongerijmde en 



be- 



' (27) Ibid. 133, 135. (28) Not, Heind, ad Gorg, 135. 

 (,25)} Theaet. 84 et Heind, ad h, /• ifftmrtf t« ^f^« 



