XENOPHONT* EN PLATONISCHEN SOCRATES. 333 



daartoe leidt, is de kennis der getallen, de reken- 

 kunst Cs"?): de tweede, die in rang op deze volgt, 

 de tneetkunde, de derde de flerrekunde. De eerfte 

 «chter is bij uitfliiiting de wetetifchap Oxinfof)^ de 

 tweede, waartoe de meetkunde en de fterrekunde 

 tehooren , is de oyerweging {^luvcW) , de derde graad- 

 liet gdoof {vi^iCi^ de vierde de gisfing UKeea-itc), 

 Pe twee eerfle bevatten alleen de kennis (j»i<rti)f 

 de twee laatfte de meening (,^tf|«;. Zoo als he't 

 wezen der dingen (laat tot deszclfs afdrukfels, zoo 

 ilaat de kennis (wvo-/*) tot de meening (J"©!*). 



Gij ziet, mijne vrienden! hoe veel hooger deze 

 SOCRATES gedemd is dan de Xenophontifchc, Zijne 

 deugd is belangeloozer , zijne wijsbegeerte verheve- 

 ner, maar misfchien minder gefchikt tot algemeea 

 gebruik en algemeene betracbting. Ten minfte als 

 vij zien hoe hij in zijne voorftelling van de vol- 

 jnaakte menfchelijke maatfchappij het individued 

 belang aan het algemeene opoiFert , hoe hij den ge- 

 neesheeren beveelt , zich alleen met die zieken op 

 te houden, die aan wonden of jaarlijkfche epdemicn 

 lijden, en dus fchielijk kunnen genezen worden^ 

 terwijl hij bun verbledt iets tot verligting van on- 

 geneesfelijke of langdurige kwalen bij te dragen , 

 wijl het veel beter voor het algemeen is, dat zulke 

 fukkelende menfchen fterven , dan dat zij leven ; 

 wanneer wij zien, binnen welke naaiiwe grenzen hij 

 de kunften bepaalt , hoe hij, even als onze oude Tantes 

 4e Romans, de dichters haat, als de bedervers der 



jeugd; 



(3«) Rep. vil. 



^3 



