33^ OVER HET ONDERSCHEID TUSSCHEN DEN 



lijke 5 maar geheel ijdele heifenfchimmen , en die 

 xiaarbij op eene onvoegzame , voor het dagelijkscli 

 Jeven onbruikbare , ja dikwijls gevaarlijke wijze wordt 

 -toegepast. 



Bij den socrates van xenophon daarentegen hebbeti 

 ;ivij niet die in de beginfelen zoo verhevene , niet die 

 xeine zedeleer gevonden, welke de deiigd ora baar 

 zelve, en uit liefde tot orde en fchoonheid Icert 

 beminnen, niet verbonden aan verhevene befpiege- 

 lingen van vorige en toekomcnde werelden , niet ge* 

 grondvest op befchomvingen van het wezenlijk 'war^ 

 ■en goedc , waaivan het wezenlijk bcftaan den Pla-* 

 tonifchcn socrates even min bckend was als het 

 ons is , niet verward eindelijk met eene verfijnde ^ 

 aan een dweepend tnystiek gevoel veiknochte zinne- 

 lijkheid, maar afgeleid uit de kennis van het wel* 

 behagen der ons verzorgende en beminnende God* 

 jheid, en uit onze behoefte ora vrij en geliikkig, 

 en tot nut van het vaderland te leven , maar gefchikt 

 voor den mensch op deze wereld, in den omgang 

 met zijne medeburgers en zljne huisgenooten , zon* 

 4Qr omwegen of duistere bewoordingen de grenzen 

 bepalende van onze verpligtingen , en duidelijk on- 

 rlerrcheidende dien trap van zedelijke volniaaktheid , 

 welke alleen voor gevvone menfchen , en dien , welko 

 voor een' edeler' grootraoediger' geest , en voor ware 

 'Wijsgeeren bereikbaar is. En ik herhaal het , wie 

 zal bier twijfelen, wie de ware socrates is. Ge- 

 looven wij, dat xenophon gelchreven heeft, om 

 SOCRATES voor te (lellen zoo als hij was, gelooven 

 wij hew^ h^tgeen de pnfche oudheid uit eenen 



juond 



