33^ OVER HET ONDERSCHEID TUSSCHEN DEN 



Doch wij . hebben tot nog toe alleaii over het 

 onderfcheid tusfchen de leer van soc rates bij plato, 

 en die van den Xdfiophontifchen socKiiTi£.s gefproken; 

 fiiaar ook in de leerwijze heerscht een aanmerkelijk 

 yerfchil. Wij hebben gezien , hoe de socrates van 

 XENOPHON leerde door vragen , nederig , zachtmoedig^ 

 zonder fpitsvin.iigheid , veeltljds zijn gevoclen ver* 

 bergende , om anderen tot het geven van het hunno 

 iiit te lokken, en hen zoo te ondcrvvijzen en van 

 hunne dwahngen tenig te brengen , maar nimtnei 

 .onvvetendheid veinzende, waar het op het bepalen 

 van de begin fel en van regt en onregt aankomt. Bij 

 PLATO vinden wij dikv^^ijls socrates zoo weder: 

 ill den Gorgias fpreekt hij even opregt zijne denk-p 

 beelden over deiigd en ondeugd iiit, als in de il/^f. 

 Tiiorabilia (34); in het geheele gefprek met cal* 

 J.ICLES (in hetzelfde boek befchreven) komt hij rond 

 voor zijn gevoelen uit, en verdedigt hetzelve ernftig 

 (35) : zoo ook in den Theaetetus ( 36) , waar socrates 

 zelf uitvoerig over zijne manier, om de jongelingen 

 te ondervvijzen , en over het aan het licht brengen 

 yan de in hunne ziei vcrborgene denkbeelderi han* 

 delt. Doch niet overal verfchijnt socrates in dit 

 ons kennelijk gewaad, Gelukkig kan ik hier volgeni 

 mijn plan tot u niet fpreken van den Lysis ^ deft 

 Charmides ^ de Hip'piasfen ^ den Laches. Ik zou u 

 dan eenen socrates hebben moeten aantoonen^ 

 wien gij zeker niet herkennen zoudt , maar ast heefc 

 om dczc reden de echtheid dezer gefprekken in twij*- 



fel 



(34") ^^^S' ^^* C35) Ibid. 153— 16(5. cf. 17Z* 

 iz6) Bijz. 105. - : 



