34P OVER HET ONOERSCHBID TUSSCHEN DENT* 



dan kan het niet anders, of dit in hct oog loopende 

 verfchil moet ons bevreemden. De Plaionifche so* 

 CRATES is dus hierin zich zelven ongelijk, maar 

 hij is dit nog veel meer in zijne zucht tot dialek^ 

 tifche fpitsvindigbeden : imniers hij die openlijk tegea 

 de Sophisten te veld trekt , is zelf de grootfle van 

 alle Sophisten. Vooreerst heeft hij eenen onverzade- 

 lijken lust tot redetwisten , zoodat hij in den Theae-^ 

 tetus b. V. THEODORUS den vviskunftenaar, door de 

 fijnst uitgedachte wendingen , tegen vvil en dank, 

 dwingt deel te nemcn aan zijn gefprek met pro-. 

 TAGORAS, waarom THEODORUS , die reeds lang te 

 voren zijne handen had uitgeftoken, met te ver- 

 klaren , dat hy zich met zijne fpitsvindigbeden niet 

 dacht in te laten , eindelijk ziende , dat hij gevangea 

 js , zegt , dat hij zich aan zijn noodlot overgeeft C39)» 

 In het eerfte Boek van de Republiek is zijn twist 

 met poLPMARCHUs een enkel woordenfpel. Gedu« 

 xig bezweert hij de Sophisten toch kort te fpreken^ 

 en hem llechts te antwoorden op zijne vragen, on* 

 4er het voorwendfel, dat hij zoo veel tegelijk niet 

 onthouden kan , maar zelf houdt hij , en zelfs kort 

 uadat hij dit verzocht heeft , lange redevoeringen (40). 

 Dezelfde man , die aan de eenvoudigfte dingen tvvij-* 

 f^\% cm , een gefprek noodig heeft , dat , al onderftelt 

 men ook , dat de fprekers in al dien tljd niet gege- 

 ten noch gedrojiken hebben , moeijelijk in ^^nen dag 

 kan gehouden worden « om te bepalen wat de gereg- 

 ^igheid zij , waartoe hij niet dan langs de. zonder-s? 



iing-^ 



(3P; Theaeu 6Z* (40) Cor^^ .^<mi 



