LADY OF THE LAKE VAN \Y ALTER SCOTT. 46^ 



Vliegt hij haar om den lials , en fnel 

 Driikc op haar mond een le^r vaarvvel. 



^ Helaas! mijn zoon !*' zoo fnikt zij luid: 

 M — Neen, fpoed als Duncans zoon vooruitf* 

 £dn bilk nog wcrpt hij op den held , 

 Die rust, en vaagt de traan die welt: 

 Adrat diep , dat hij den boezem rnim' 

 Van 't bang gezucht , fchndt muts en pldm , 

 Verdwijnt als 't paard, dat los en fier . * 

 Proefc de eerfte kracht van pees en fpier, ^ 

 En fchiet,'* met vurig kruis en woord. 

 Op hei , en mos en drasgrond voorc. 

 De traan der weduvv ftremt en hangt. 

 Zoo hng haar oor zljn voetllap vangt; 

 Maar toen ze op 's fchiidknaaps ftrak gelaat, 

 Het vocht gewaar wordt , dat er flaat ; 

 5, Zljn loopbaan ,'* fpreekt ze, ftuitte in 't graf; 

 ^ Wien ge anders nwe boodfchap gaf. 

 ^ De eik ligt geveld , — en 't was die loot ^ 

 „ Die gansch Duncraggans hoop befloot; 

 „ Maar 'k weet , zoo .hij zijn pligt voldoet, 

 „ Dan ftlert der weezen God zijn voet: — 

 fy En Gij ! die vaak en onvervaard 

 „ Op Duncans ftem trokt 't breede zwaard, 

 ^Op! mannen , hoedt iiws Meesters zoon; 

 ^ Maar vrouw en kind befchrei" de do6Q." 

 Van wapenkreet en krijgsgedruisch 

 Weergalmt de hal en dreunt het hiiis; 

 Men rukt met haast van pin en wand 



"^ Het zwaard en 't fchild, met forfche hand, 

 •c Gezonken oog der weeuw in gloed, 

 Glimt , voor een poos, van d' onden moed; — • 

 Die zoete klank van 't hoog gevaar 

 Mogt Duncan wekken van de baar! 

 Ach! ras verflaauwt die kracht en hoop; 

 't Leed vraagt zijn regt, de traan haar loop. 



ip. Ben- 



