^(^4 ^VER. DEN LAATSTEN STRIJD VAN HET 



„ top der hoogfte bergen, en dezelfde ftier diende 

 ^, tot een offer voor de Godheid, en tot eenen 

 „ maaltijd voor derzelver vrolijke dienaren." (14) 



Bij ziilk eene gehechtheid aan den voorvaderlijken 

 Godsdienst kon het niet misfen , of de Keizer moest 

 elke gelegenheid aangrijpen, om een vverkzaam deel 

 aan deszelfs herftelling te krijgen, en zijnen per- 

 foon als Opperhoofd van den ftaat daarmede in 

 betrekkiijg te brengen , en hij vond dezelve in 

 de waardigheid van Opperpriester , of Pontife39 

 Maximtis Deze titel , weleer aan de hoogfte magt 

 in den Komdnfchen ftaat verbonden , was door de 

 eerfte Christen Keizers met weerzin , maar voor 

 de belangen van den Godsdienst aangenomen : 

 JULIAN us daarentegen flelde eene groote eer in de- 

 zen naam, en waardeerde hem welligt hooger, dan 

 zijnen titel van Augustus , daar dezelve hem de mid- 

 4elen in handen gaf, om zijn geliefkoosd ontwerp 

 ten uitvoer te brengen. Immers zoolang de Gods- 

 dienst niets meer was, dan een zamenftel van pleg» 

 tigheden , kon de Vorst tegelijk Opperpriester zijn , 

 wonder dat het eenigen inbreuk maakte op de vrij- 

 heid des volks , doch zoodra dezelve in theoretifche 

 befpiegelingen veranderde , en in een wijsgeerig 

 ftelfel verkeerde , opende die waardigheid eene wijd? 

 deur voor willekeurig gezag. En zoo was het on- 

 der de regering van julianus gefteld. Gelijk hij 

 zelf het rijk befluurde , zoo bepaalde hij 00k het 

 wezen van den Godsdienst, ^n verrigtte in perfoon 



de 



^14) Orat, parent f C. (5o. pag. 286^* /« 



