CHRISTENDOM MET DE HEIDENSCHEWERELD. 3^5 



de werkzaamheden 5 aan het priesterfchap verbon- 

 den. lederen ochtend offerde hij der Zon, des 

 avonds bragt hij haar op gelijke wljze zijne hulde, 

 en. zelfs de nacht vond hem dikwijls bij het altaar 

 van eene Godheid. Werd hij door zijne bezigheden 

 belet, in het openbaar te verfchijnen, zoo voldeed 

 hij in het paleis aan zijne godsdienftige verpligtin- 

 gen, maar bij de viering van een fcest zag men 

 hem zijne vorstelijke hoogheid afleggen, en als een 

 ijverig vereerder der Goden zich onder de fcharen 

 van derzelver dienaren mengen. Geene verrigting, 

 met den Godsdienst verbonden, fcheen hem gering 

 of vernederend voor zijne hooge waardigheid ; hij 

 zelf leidde het offerdier naar het altaar , en bragt 

 lietzelve de doodelijke wonde toe, hij fchikte den 

 houtflapel , ftak hem in brand , en wroette voor de 

 oogen des volks, zelfs tot ergernis van de wijsften 

 onder de Heidenen, met eene bebloede hand in de 

 ingewanden van vogelen en ftieren, om naar voor- 

 teekenen der toekomst te vorfchen (15). 



Echter dwong hij niemand, aan deze ofFeranden 

 deel te nemen , ja hij befchouwde het zelfs als eene 

 ontheiliging van de. Goden, wanneer de Christeneu 

 met een bevlekt gemoed en door de plegtigheid van 

 den doop aan de vereering der Denionen toegewijd, 

 genoodzaakt werden, tegen hunnen vvil te offeren. 

 5, Eerst moet men de Goden verzoenen," zeide 

 hij, „zoo men tot onze gewijde handelingen toa- 

 „ gang wil hebben. Wachten wij ons te denken, 



„ dat 



(15) LiBAN. Or. panegyr» pag. 245. 6. 



Aa 3 



