5^(? OVER DfiN LAAtSTfiN StRtjD VAN HET ^ 



„ dat zij aan dezelve kuiinsn deel verkrijgen , die? 

 „ hunne hartcti door vurige gebedcn en hiinne lig- 

 „ chamefl door beliooflijlce reinlgingen niet hebbeit 

 „ gelouterd." — j, Ik wil niet, dat men de GaH* 

 «, leers tegen hunnen wil naar de altaren (lepe. 7a\ 

 9, zijn veeleer te beklagen , dan te haten. De ware 

 „ Godsvereering is voorzeker het hoogfte goed, ert 

 „ liet grootfle kwaad de verachting der Goden, en 

 ,, dit kwaad berokkenen zich degenen , die zich vail 

 J, de onllerfelijke Goden tot dc doodenj en derzel- 

 „ ver overblijflelen begeven." (i6) ' 



Doch, juLiANUs Wilde den dienst der oiide God* 

 heden niet alleen naar het iiitwendige handhaveil 

 en herftellen, niaar hij trachtte denzelven ook te 

 kuiveren, en alle inrigtingen daartoe betrekkelijk , 

 te verbetefen , en als tret een' nieuwen geest \t 

 fcezielen. Hij fchreef de uitbreiding van het Christ 

 tendom voornainelijk toe aande algemeen heerfchend^ 

 Ttoelheid en onverichilligheid voor den ouden Volks*- 

 godsdienst , aan de buitenfporige pracht en weelde » 

 die daariiit ontftaan waren , alsmede aan het onbeta- 

 mclijk gedrag der Priesteren , en de verachting voof 

 derzelver ftand, welke daarmede gepaard ging. H^ 

 vormde derhalve het ontwerp, om als *t ware een^ 

 tiieuwe polytheistifche kerk te ftichten, welke At 

 tetrekking van den mensch tot fcene bovenzinneIijk6 

 wereld naar zijne be grippe n in eigenaardige plegtig*- 

 heden iiitdrukkende , tevens die zedelijke kiiacht zoii 

 ontwikkelen , waardoOr de befchlildigingeii der Chris** 



(16} Epist. 52. pag. 4J5 et 43a. 



