CHRISTENDOM MEt DE HETDENSCHE WERfeLD. J69 



zij van de vorige Keizers had verkregen, derzelver 

 leden van alle posten uitfluitende , die voordeel of 

 aanzien verfchaften , en hun de bevoegdheid ont* 

 zeggende , om onder zekere bepalingcn zelf regt le 

 fpreken, over hunne bezittingen bij uiterften wille 

 te befchikken, en erfmakingen aan te nemen (18). 

 ^ Bij de Goden 1" zegt hij , „ ik wil niet , dat men 

 „ de Galilcers ombrenge , of ten onregte fla , of 

 „ hun eenig leed aandoe. Maar het is echter ten 

 „ voile mijne meening, dat men de godvmchtige 

 „ lieden boven hen ftelle. Want het fclieelde wei- 

 „ nig, of de dwaasheid der Galileers zou alles be- 

 „ dorven hebben , daar wij toch door de gunst der 

 ^ Goden alien behouden zijn Wij raoeten dus niet 

 5, alleen de Goden, maar ook de godvmchtige men* 

 „ fchen en fteden vereeren." (19) Men zou den 

 Keizer voorzekcr onregt doen , zoo men den invloed 

 van zijne ftraks gemelde begrippen over het verband 

 tusfchen Godsdienst en ftaat op deze maatregelen 

 jiiet wilde erkennen , doch men zou tevcns alle on^ 



paj;- 



(18) Welligt vond julianus eenigen grond tot deze 

 laatfte verordening in de aanmatigingen der Geestelijken 

 onder konstantinus en deszelfs zoon , daar latere Christen- 

 fchrijvers zelve hierover klaagden , en niet zoo zeer af- 

 keurden , dat valentinianus I. dit regt van de Geeste- 

 lijkheid had beperkt , als wel betreurden , dat de Gees- 

 telijkheid deze beperking had verdiend. Hieronym. ep,^i 

 de vita et moribus Clericorum ad nepot, JUL. Epist, 52, 



pa§- 437- 

 (ip3 Epist, 7. pag. 375. 



\ 



