CHRISTENDOM MET DE HEiDENiSCfftE WftRELD. 395 



toe socRATEJ^ en vaoi^al plato den grond gelegd had- 

 (den , was door den loop der tijden algemeener gewor* 

 den, en vond vooral ingang, toen fchrandere en 

 geleerde Heidenen na liiinne aannemiilg van het Chris- 

 tendom , den ouden Volksgodsdienst mannelijk beftre* 

 den. Men zag zich gedrongen, de grove fabelen 

 te verlaten , en dezelve alleen te befchoiiwen als 

 tttllegorifche toefpelingen op de eigenfchappen , de 

 werken en verrigtingen der Godheid; men vereerdc 

 wel eenen Oppergod, maar men ftelde onder hem 

 eene menigte van Geniusfen, Engelen en Demons, 

 wezens, die de bevverktuigde ligchamen gefchapen 

 hadden, en een aanmerkerijk deel bezaten aan het 

 be wind van de natuur; men zocht in de wonder - 

 lijkfte verhalen der oude fabelleer natiiurkundige! 

 waarheden , en zelfs de ontuchtige voorftellingen van 

 Venus en andere Godheden werden tot zedelijke 

 toorfchriften verwrongen en verdraaid. Van deze 

 ullegoriecn ging men gereedelijk over tot de (lerre- 

 wigchelarij, zwartekunst, en alle de geheimzinnig- 

 heden en droomerijen der Thcosophic en Thcurgh ^ 

 en fchrandere mannen wierpen zich in de armen 

 Tan een bijgeloof , in vergelijking waarmede de vo- 

 rige Volksgodsdienst redelijk moest worden geiioemd. 

 ' Eigene zucht en uitwendige omftandigheden werk- 

 leji zamen, om julianus met zulke Platonifchc 

 Wijsgeeren en Sophisten te verbinden, in wier on* 

 dervvijs hij volkomene bevredlging vond van zijne 

 lang gckoesterde wenfchen. Het gebied der oude 

 fabelleer werd nu 00k voor hem het heilige land,; 

 waar hij de voetftappen der Godheden Gveral ^ag^ 



Cc a fuan. 



