45^ PROEVEN EENER NAVOLGING VAN DB 



En komt met donderend geweld. 



Den arm geftrekt , — 't geweer geveld! — 



Maar 't wild ontduikt met rappe le^n , 



Zet over groef en rotsklomp been. 



En , llortend in het donker dal , 



Fnuikt bond en jager door zijn val ! — • 



Hier fchuilt het eenzaam , wnnt het week 



In Trosach's diepfte en ruigfte ftreek. 



En wilde bloem , en koude drop 



Van dauw beftrooit het hals en kop. 



Het hoort de honden , dol van fpijt. 



Den bergpas ftroopen wijd en zijd: — 



Vergeefs! zij zijn de fpoorlucht kwijt. 



De jager fchuifelt, drijft en fpoort: 

 Hitst naar 't verzwonden wild hen voort; 

 Maar 't moedig paard begeeft zijn heer; 

 ?c Valt in de ftruiken llromplend neer. 



De 



zwaard te dooden. Bij deze gelegenheid werd het 

 Jaatfte hurrah {the death halloo^ aangeheven. Men hield 

 dit gevecht voor gevaarlijk, in fommige tijden van het 

 jaar, dewijl men meende, dat alsdan eene wonde, door 

 de hoornen van het hert toegebragt, venijnig was, en 

 doodelijker dan 4^ flagtand van het everzwijn, volgens 

 het oud Engelsch rijmpje: 



Jf thou he hurt with hart, it brings thee to thy hier; 



Hutharber^s hand v'ill boards hurt heal, therefore thou needst not fear* 



Zyt gy door 't hert gewond, het brengt u op de baarj 

 Wondt u de tand van *t everzwijn > 

 Speed handig naar den Chirurgyn, 

 PaQ loop je geen gevaar« 



