LADY OF THE LAKE VAN WALTER SCOTT. 4^^' 



De golfllag fpeelt met zacht geklots; 

 Maar fchomlend nadert met gehots, 

 Dan brandend ftuifc met bots op boti. 

 En razend flaat op ftrand en rots: — • 

 Zoo dreunt het dondrend wee. 



De grijze bergkmin kcnt dien kreet: 



De wolf, verhengd, fcherpt klaauw en beet*. 



En de arend juicht met raaiiw gekrijc 



Om de oude lens van Alpin's ftrijd. 



10. 



Di« kreet klonk over meer en del: 



De kluisnaar mompelt weer zijn fpel. 



Met klanken dof en naar verlengd, 



Wijl hij het krnis in *t vuur verzengt^ 



Ifcdn enkle toon klieft met gerucht 



En Gods gewijden uaam de lucht, 



Maar lastring meer dan bedezncht. 



Hij fchudt het kruis, dat rookt en glimt^ 



En fpreekt op toon die hooger klimt : 



„ Wee, wee! den onverlaat, wiens hand 

 ^, De fpeer niet aangrijpt van den wand I 

 „ Gelijk de vlam dit kruishout brandt , 

 „ Zoo wordt zijn fchiiilhoek aangerand, 

 „ Verdelgd wet haaf en vee. 



„ Zijn dak, dat rook en vlammen flaakr, 

 5, Getuig, hoe Alpin *t misdrijf wraakt, 

 „ Wi[|l maagd en vrouw zijn lafheid laakt, 

 ,9 Tot ramp hem doemt, en vloeken braakt, 

 n En fchand en eeuwig wee!'* 



Cg3 E«° 



