^6^ PROfVEi^ EENER NAVOLGING VAN DE 



Een ' fcbelle vrouwengil breekt uit , 

 Gelijk de fpecht op heuvels fluit, 

 Ee onheil fpelt en euvel dnldt: : 

 De kindren fchreenwen fchraal en luid , 

 En vloeken ftaamrend me^ , 



Met raauw gegil en wild gedriiisch : 

 ^ fy Verteer zijn dak tot asch en gruis: 

 „ Vervloekt de nederigfte kluis, 

 y, Die 't zwervend hoofd herbergzaara hutz\ 

 „ Gedoemd toe ramp en wee!" 



Coirs Uriskins befpookte kuil 

 Geeft de Echo we^r met fcberp gebuil. 

 En Bea-Ia-nambo kaatst 't gejuil 

 Van 'c fchrikverwekkend wee. 



10- 



t 



De Priester poost weer diep en kort , 



En hijgt naar d' a^m die enger wordc : 



Hij klemt zijn vuist, en knarsfetandt ; 



^ijn. oogbal glimt in vuiirgen brand; 



Hij fmeedc nog doodelijker ban, 



En feller vloekwoord voor den man. 



Die, door zijn Cianshoofd opgedaagd, 



Het leushoiit ziet , en toch verfaagt. 



De punt van 't bout, die vonkt in gloed, ; 



Bluscht hij in 't bobbelende blocd. — 



Nu zwaait hij 't weder in het rond. 



En opent bars en hoi zijn mond: 



J, Als 't kriiishout fnelt van man tot man, 



9, Tot daging van Vich AIpin*s Clan, 



9, Dan berst" 't nalatig cor: de voet ■ 



9, Verlam, die niec B|et vleuglen fpoedtl 



» De 



