LADY OF THfi LAKE VAN WALTER SCOTT. 4^^ 



„ De raaf pik 't zorgloos oog hem uit ; 

 „ Zijn hart zij veeg der wolven buit, 

 „ Gelijk die bloedftroom zijgc in de aard, 

 9, Zoo drenk* zijn levensbloed zijn haard. 

 „ De vonk list dood voor ons gezigt; 

 5, Blusch , eeuwge Doem ! alzoo zijn llcht! 

 ,, Zij eeiiwfg hem geni ontzeid, 

 5, Die andren door dit Teeken beJdt f ...,*' ' 

 Hij zvvijgt: en de Echo ftil en (lug, 

 Zendc 't murmlend Amen niet terug. 



12. 



Met blik, die van verlangen brandc, 



Grijpt Rhodrick 't krnis uit Brians hand. 



„ Spoed,*' zegc hij , „fpoed! (.zijn fchildknaap ftouc 



„ Vat uit zijn vuist *t noodlottig hout.) 



„ Spoed, Malife, fpoed! — Op *t ruim Lanrick 



5, Gemonsterd: — tijd, — het oogenbiik!" — 



Gelijk de krem op 't vinkje fchiet. 

 Zoo glijdt een boot op Katrin's vlfet. 

 De plecht rijst met den fchiidknaap op, 

 ^ Zoo hevlg roeit men door het fop. 



Waar 't hulkje van den oever ging, 

 Danst nog de bel in fchuim en kring. 

 En bobbelt nog in kabbling voort, 

 Schoon reeds de kiel naakt d' andren bootdr 

 Drie vadems ver is nog de boot; "" ' 



Eer ze aan den zilvren oever ftoot, ' 



Wipt met een lucht'gen fprong aan land 

 De B6 van krijg, en bloed, en brand! 



Gg 4 13. Spoed, 



V 



