R E D E V E R I K G. 223 



ondersteuning , die de Letteren haren leoefenaar in tijden van tegenspoed 

 opleveren. 



Ook het eerste huwelijk van VAN LENNEP stond in verband met de 

 betrekkingen , die hij in den dichterlijken kring der Amsterdemsche ge- 

 letterden had aangeknoopt. Jonkvrouwe CORNELIA CHRISTINA VAN ORSOV 

 was de behuwddochter van PIETER VAN WINTER, den begaafden zoon des 

 beroemden dichters van den Amstelstroom en de J aargetijden , en zelf 

 verdienstelijk vertaler van HORATIUS, VIRGILIUS en POPE. Dit huwelijk 

 werd gesloten den 30 en Sept. 1800, en maakte den trouwhartig minnenden 

 echtgenoot een zestiental jaren recht gelukkig in den huiselijken kring, 

 tot dat hij die waardige gade, hem ter grievende smart, in het beste 

 hares leeftijds verloor. Hij heeft zijn innig leedgevoel over dit aandoenlijk 

 verlies in een recht treffend en hartelijk nederduitsch gedicht, hetvvelk 

 later gedrukt is, op eene indrukwckkende wijze bezongen. Een tvveetal 

 jaren daarna werd dat verlies vergoed door een tweeden echt met Jonk- 

 vrouwe ANNA CATHARINA VAN DE POLL, de achtenswaardige Vrouw, die 

 thans op hare beurt het weduwkleed draagt onder den druk van haar 

 onherstelbaar verlies. 



Onze VAN LENNEP achtte zich , gelijk ik reeds aanduidde , door het 

 verkrijgen eener betrekking als het Hoogleeraarsambt , in eene haven aan- 

 geland, die, zoo zij voor het onweer al niet geheel veih'g was, toch voor 

 den storm eene gewenschte schuilplaats aanbood. Hoe vele wisselingen 

 zag hij niet van dat gelukkige standpunt aan ! Hoe moeielijk was voor 

 elken Staatsdienaar en Regent die tijd, toen onder den bedriegelijken schijn 

 van onafhankelijkheid, onze staatshulk, met een vreemden Vorst aan het 

 hoofd, het groote schip des franschen Keizerrijks in al de wendingen die 

 het nam, gedwee moest volgen! Hoe nienige Stuurman werd niet, te 

 midden der verbolgene zee, van het hevig geschokte roer afgeslagen! Hoe 

 jammeiiijk waren in zonderheid die dagen, toen de Nederlandsche vlag 

 van den Oceaan , en de uitgeputte Staat uit de rij der volkeren van 

 Europa verdween ! In die tijden had hij het geluk, naar den raad van 

 CICERO te kunnen handelen, die in een zijner onsterfelijke werken zegt: 

 "Welke gewichtiger en heilzamer dienst kunnen wij den Staat bewijzen, 

 dan wanneer wij het opkomende geslacht vorrnen en onderrichten ; vooral 



