R E D E V E R I N G 20? 



Hooygeleerde DEN TEX ! . Vergun mij thans het woord tot U te rigten. 



Het gesprek, waarin gij mij het eerst te kennen gaaft dat gij verligting 

 in uwen uitgebreiden werkkring wenschtet te ontvangen, waarin gij de 

 hoop uittet, dat gij mij tot het Hoogleeraarsambt mogt inleiden, gelijk het 

 op aanbeveling mijns Vaders was geweest, dat gij aan CRAS waart opge* 

 volgd, waarin gij mij in herinnering bragt, hoe mijn Vader den academi- 

 schen leerstoel boven aanzienlijke Staatsposten had verkozen en waarin gij 

 als uwe meening voordroegt, dat ik misschien in dit arnbt nog meer dan 

 vroeger de gevoelens , die mij lief waren , eou kunnen openbaren , dat 

 gesprek heeft in mijn hart een onuitwischbaar gedenkteeken uwer vriend- 

 schap gesticht. Mogt ik uwe ondersteuning nog een reeks van jaren on* 

 dervinden en mogt de Doorluchtige School, tot welker bloei gij zoo veel 

 hebt bijgebragt, nog lang het vruchtgebruik genieten van uwe uitgebreide 

 en veelzijdige geleerdheid. 



Hooyyeleerde MARTINUS I>ES AMORIE VAN DER HOEVEN! 



Hooggeachte ambtgenoot, die met mij geroepen zijt tot de vorming van 

 regtsgeleerden. Het is mij eene bemoedigende gedachte, dat, waar ik te 

 kort mogt schieten in de gave om het hart van den jongeling met liefde 

 tot wetenschap te bezielen, het mij ontbrekende zal worden aangevuld 

 door den overvloed, waarmede gij uwen edelen geest weet uit te storten. 

 Sinds jaren heb ik het voorregt U mijn vriend te noemen. Zoo ik mij niet 

 bedrieg heeft dit zijn oorprong daarin, dat wij in de regtswetenschap niet 

 alleen een voorwerp van keunis, maar ook een levensbeginsel erkennem 

 Mogt onze vriendschap een nieuw voedsel vinden in onze thans gemeen- 

 schappelijke levensroeping. 



Hooggeleerde Heeren, waarde Amltgenooten ! die met mij tot het hooger 

 onderwijs binnen Amsterdam zijt geroepen, het verheugt mij nog naauwer 

 aan een kring verbonden te worden, waarin ik reeds vele hooggeschatte 

 vrienden mag tellen. 



Al zijn wij in verschillende vakken van wetenschap werkzaam, mijne 

 rede zal, hoop ik, U overtuigd hebben, dat ik den bloei mijner weten* 

 schap naauw verwant beschouw aan de vakken door U beoefend. 



