O R A T 1 0. 115 



tamquam ad principein niatheseos magistruiii ; e quibus viri etiam fuere 

 iam magni nominis et doctrinae laude clari. Ubi cathedrae vacarunt ma- 

 thematicae, BERNOULLII discipulis prae reliquis obferebantur; etiara acade- 

 miae Nederlandicae professores ex illius scholis acceperunt egregios: nostra 

 DE CROSAM, Franequerana KONIGIUM. Quin citari possunt e BERNOULLII 

 discipulis, qui vel raaiorem his famam sibi acquisiverint , KONIGII 

 commilitones MAUPERTUISIUS et CLERALDUS , quorum hie Gallicae, ille 

 Borussicae academiae decus fuit. Turn CRAMERUS , HALLERUS, JOH. 

 GESSNERUS et maxirne scriptorum immortalium rnagnae copiae auctor sa- 

 gacissimus LEONARDUS EULERUS, Basiliensis, qui, magistri ad exemplum, 

 per decem lustra ante alios omnes auxit excoluitque analysin raathematicarn. 

 Tandem cito tres filios BERNOULLII ipsius, qui amore matheseos patri 

 sunt aequiparandi cumque eo ingenii acumine contendisse censencli sunt : 

 NICOLAUM, DANIELEM et IOHANNEM BERNOULLIUM, quorum priores duo 

 collegae patris fuerunt in academia Petropolitana , tertius vero successor 

 ei fuit in cathedra Basiliensi. Vir quidem, cuius discipuli quaquavorsum 

 dispcrsi per Europain , quocumque irent, fuerunt antecessores in discipli- 

 narum cultu, sane non frustra elaboravit et docuit; non sibi soli vixit, sed 

 et suae aetatis hominibus profuit et posteris. 



BERNOULLIUM autem ductum fuisse studio aliorum saluti inserviendi, 

 testantur h'terae in quibus intimum animi sensum amicis aperit. Iam 

 adolescens sensisse videtur veritatem hanc : eos qui multa acceperint , 

 multorum illorum rationes redclere debere. Nempe ut titulum magistri 

 artiuui et philosophiae aclipisceretur annos duodeviginti natus, confecit 

 scriptura, in quo sententiam explicuit hanc: principes in rebus public^ 

 nasci in commodum populi. Ipse vero inter eruditos instar principis fuit 

 potentissimi. Hunc autem locum non debuit doctrinae suae copiae, non 

 rebus ab aliis acceptis, sed propriis suis viribus, ingenii sui praestantiae. 

 Novas vias disciplinae suae sternere, novas regiones in doctrinarum orbe 

 detegere easque sibi submittere volebat. Quin quam senserit ipse insitam 

 illam in se inveniendi vim, optime perspicietis ubi ipsum audiveritis. 

 "Aegre, inquit, feror ad diuturnam lectionem librorum, ad scribendurn , 

 // ad calculandum , verbo ad omnia , quae corpus et inprimis oculos fatigant. 

 // Ob hanc rationem paucos omnino evolvi authores, imo ne quidem CARTESII 



15* 



