R A T I 0. 113 



Basileae redux salutatus est ab universe seuatu academico, ab eoque est 

 invitatus, quin flagitatus, ut damnum praeclari fratris resarciret; urbis 

 autern magistratus honorarium ei addixit peculiare, quod ei procuraverant 

 ipsi illi viri, qui collegam euin habere cupiebant. Ilia benevolentia et 

 liberalitas eum moverunt, ut ne cathedram Basilienseni recusaret. Brevi 

 vero post munus auspicatus est habita oratione: de fatis analyseos et 

 geometriae sublimioris. lure autem animadverterunt neminem dignioreru 

 fuisse , qui ista fata commemoraret , quam qui principem personam in his 

 rebus ipse egisset; quemadmodum CAESAR, quum commentaries de rebus 

 a se gestis conscriberet. 



Ne tamen putetis in nostra patria non factum esse quodcumque fieri 

 potuit, ut eximius vir nostris civibus servaretur vel denuo acquireretur. 

 Ultraiectini , qui, quum hie degebat, iam operam dederant, ut suam 

 academiam praesentia eius condecorarent, omnem iterum vim intendebant , 

 ut voti compotes fierent , cum academiae huic valedicturum audirent. 

 Miserunt in eum finem ad ilium professorem suum eloquentiae, PETRUIM 

 BCRMANNCM; cuius tamen oratio non raovit eum, ut ab itinere Basileani 

 faciendo abstineret. Eodeni autem tempore BERNOULLIUS etiam ab acade- 

 mia Lugduno-Batava invitatus fuisse videtur, ut eo migraret. Sed item 

 frustra. Nee melius successere conamina curatoris priniarii eiusdem aca- 

 demiae, comitis VAN WASSENAAR OBDAM, qui, quinquennio post, honorifi- 

 centissime illi obtuh't honorarium tarn liberate, ut ne ipse BOERHAAVIUS quidem 

 eo tempore tantum acciperet; neque haec res eum a Basilea avellere potuit. 



Quodsi quaeratis num academia nostra illo tempore non senserit aliquocl 

 viri tanti desiderium , an vero magnum dolorem ex eius abitu perceperit , 

 fateor me hac de re certo affirmare nihil posse. Sed instabat triste tempus , 

 cjuo dubium fuit num ipsa florere .pergeret, an vero ad interitum ver- 

 geret. Vixdum autem tristia ilia tempora praeterierant, vixdum Ordines 

 huius provinciae decreverant almam disciplinarum matrern ad vitam pae- 

 ne exstinctam revocare et illustriorem quani antea restituere , cum viri , 

 quibus eius cura mandata erat, BERNOULLIO insigne dedere documen- 

 tum, quanti eum facerent, iterurn eum hue vocando. Sed frustra, 

 quemadmodum breyi antea Paduam frustra vocatus fuerat. Basileara non 

 deseruit. 



15 



