102 G. A. ENSCHEDE 



Praecipue disciplinae mathematicae usque ad postremos sec all decimi 

 septimi annos neglectae sunt. Alma nostra mater bis, tune temporis, 

 instar novercae erat; nee cura tanta eas aluit quanta sorores natu maiores, 

 Lugduno-Batava et Franequerana, quae matbematicos sibi devinxerant per- 

 egregios: SNELLIOS, SCHOOTENIOS, METIOS, FULLENIOS. 



Non negamus , qui primus bic escendit in cathedram mathematicam , 

 NICOLAUM MULERIUM (quern simul mcdicinam docere oportcbat) , virum fuisse 

 eximium, qui optime meruit de disciplinis , editis pluribus operibus , argument! 

 maxime astronomici. Sed ex eo inde tcmpore cathedra a quatuor continua serie 

 sese excipientibus viris occupata est, quorum rnerita tenebris obruta latent; 

 nulluni quippe scriptum mathematicum ediderunt, nullaque propter discipulum 

 jiliquem celebriorem mentio eorum facta est in bistoria literarum. Horum pri- 

 mus fuit MATHIAS PASOR, qui professioncm sibi oblatam cito et, uti videtur, 

 lubens cum alia cormnutavit. Turn IOHANNES BORGESIUS, qui morbis et 

 malis omnigenis coactus fuit labori academico et praxi, quam in hac urbe 

 exercebat, rnedicae valedicere. Post buius obituin frater IOACHIMUS eius 

 locum occupavit, titulo professoris matbeseos et eloquentiae; quo duplice 

 munere qua ratione sit functus me quidem latet. Hunc tandem excepit 

 JOHANNES BERTLINGIUS , quern, postquam bienuio munus suum gessit, 

 curatoribus visum est liberare professionc matheseos , idque , teste collega , 

 qui ei parentavit , propter peniu-iam eorum , qui mathesi operam darent. 

 Exinde institutio mathematica, qua tamquam onere liberavcrunt BERTLIN- 

 GIUM , prorsus defecit ; ita ut nee geomctria neque astronomia neque ulla 

 disciplina aba matbematica bic doccretur, sed cathedra, liuic rei dicata, 

 vacua relinqueretur ; quod quidem per quinque lustra et ultra factum est. 

 Hinc certe intelligitur, num iure an iniuria dixerim, disciplinas mathematicas 

 hie non semper floruisse , sed contra diu fuisse neglectas et tenebris obrutas. 



Quae causae fuerint , cur in hac academia plures annos abstineretur 

 a parte principe institutionis accuratae , non rnihi constitit. Dissidium 

 inter Urbem et Omlandiam saepius labefecit academiam, quin aliquando 

 fere prorsus earn evertit. Nee tamen credo, bane unicarn fuisse causam 

 infaustae apud nos conditioriis matheseos, quam descripsi. 



Hoc vero utut est, sapienter et onmino ex mente eorum, qui condide- 

 runt academiam, egerunt illi viri , qui tandem operam dedcrunt, ut vitiura 



