ACADEMIAE GRONINGANAE CURATORES, VIRI NOBILISSIMI, 

 AMPLISSIMI! QUIQUE HIS AB ACTIS ES, VIE HONORATISSIME ! 



QUARUMVIS DISCIPLINARUM PROFESSORES , VIRI CLARISSIMI, 

 CONIUNCTISSIMI! 



PAEDAGOGICES LECTOR ERUDITISSIME ! 



HUIUS ACADEMIAE GIVES, IUVENES LECT1SSIMI! 



QUOTQUOT AD SOLENNIA HAEC CELEBRANDA CONTENISTIS , 

 AUDITORES EXOPTATISSIMI! 



lure suo nostrum aevum gloriatur florentibus et continenter incre- 

 scentibus doctrinis. Nefas tamen est diffiteri, eas, partim certe, esse 

 hereditarias. Nihil enim fere melius datum puto generi humano, quam 

 facultatem thesauros illos scientiae, inventa quaeque praestantissima, optimos 

 fructus meditationis singulorum sibi conservandi. Haec bona sibi impertiunt 

 temporum aequales; ea cedunt et relinquunt suis in hoc terrarum orbe 

 successoribus. Divitiae ita perpetuo communicatae et traditae fiunt com- 

 mune quoddam generis humani universi bonum. Licet brevis sit vita 

 mortalium, illam possessionem sibi tradentium, haec ipsa tamen non perit; 

 nam a multis superstitibus servatur; nee decrescit, sed augetur a paucis e 

 sagacissimis omnium eorum , quibus sensim cedit per longam seculorum seriem. 

 Eos vero , qui illas divitias aliis reliqueriut locupletatas , oblivioni tradere 

 nou decet, quin potius eos celebrare et laudibus debitis ornare oportet. 

 Mentis enim praeclarissimae dotes in causa fuerunt, cur invenirent, quod 

 alios latucrat, quae facerent ut plus valerent aliis bene multis. Quidni 

 igitur celebremus, qui excelluerint ingenio, verum cernendi facultate, 

 iudicii acumine ! Etenim in admiratione ipsa eorum , qui insigni f uerint 

 generi humano ornamento, est quod sensui boni et divini optimis quibusque 

 maxime proprio omntno placeat et omnes incitet ad virtutem. 



13* 



