26 NICOLAI CHRISTIANI KIST 



ticorum litibus semper infructuosis , omnium Christo fidem habentium, 

 quamquam non una mens atque sententia , tamen unum erit cor et anima 

 iina; ubi, Divinae veritatis studio et cognitione crescentibus , incrementa 

 maxime capiet Dei, Christi atque hominum amor; eamque sui tandem 

 videbit Christi in terris Ecclesia reformationem , qua fiat, ut Christianorum 

 vita sancta apud omnes Divinae Religionis sit probatio atque defensio optima! 



Superest , Humanissimi Auditores ! ut postrema muneris mei parte 

 defungar, cum vicissitudines commemorando , quas hoc, me Rectore, anno 

 Academia vidit, turn peragendo quae festus hicce dies solemnia postulat. 

 Utrumque autem a me dicente vobisque audientibus vultus hilares gratosque 

 Deo animos poscere, id quidem in ipso iam orationis limine dixi, meam 

 hoc die felicitatem augere. 



Et statim lllustrium huius Academiae Curatorum grata subit gaudiique 

 plena cogitatio animum , quos ninrirum et vitae omnes et vero rebus nostris , 

 uti solent, strenue invigilandis , a Deo servatos . impense laetamur. 

 Te autem, Nobilissime VAN LIMBURG STIRUM! quern novum Civitatis con- 

 sulem Academia nunc salutat publice, emmlein huic Curatorem congratulari , 

 uti meus me, sic omnium Professorum atque Civium Academicorum , in 

 te animus iubet. Cuius enim tu ipse aliquando es veluti lacte nutritus, 

 hanc te diligere matrisque instar colere semper, animi tui pietas et 

 integritas nescire nos vetant. Quare ex tuo quoque patrocinio, vir Nobi- 

 lissime! nulla non bona ac fausta Academiae laetus auguror. Faxit vero 

 Deus iis te omnibus frui, quibus feliciter possis splendido in te delato 

 munere fungi! Diuque vivas, in Civitatis bonum, Academiae Lugduno- 

 Batavae emolumento! 



Est hoc A. A. Rectori , munere suo abeunti , ipsa legis litera scriptum , 

 ut Professorum , anno Academico vita functorum , pie memoriam cclcbret. 

 At, o felicem Academiam! o me Rectorem feliccm! cui nimirum triste 



