O R A T I 0. 15 



nobis Religio erit, unde, vel invitis hominibus, tot tantaque iain bona 

 perpetuo einanarunt. 



Hanc vero insitam ipsi divinam vim celebrantes, non tamen possumus 

 non, Christianam Religionem tarn sui saepe dissimilem resarciendisque 

 human! generis malis imparem factam, lugere. 



Cuius rei caussae, quamvis aliae sunt bene multae, A. A. quibus 

 sponte ac necessario factum, ut lente demum, perque nullos non casus, 

 ad maiorem perfectionem processerit, haec tamen princeps, quod qui, 

 per seculorum decursum, bane suo singuli modo colebant religionem mor- 

 tales, ex illius fonte alia potius omnia haurire studuerint, quam ea maxime, 

 quorum ipsa fontem se ac scaturiginem dicat. Eo usque nimirum, nil nisi 

 nova ac sublimior rerum divinarum metapliysicarumque patefactio ea contineri 

 Christianis in genere visum est, ut, huius fere unice subtilius explicandae 

 ac vindicandae studio occupati, negligerent interim ac saepe despicerent, 

 quicquid praesidii et emolument! ad ipsius vitae viriumque moralium expli- 

 cationem benignissime largitur haec institutio Dei. 



Hoc vero si nunc meum est, paucis delibatis, ipsius historiae voce pro- 

 bare, tristis fateor agenda mihi caussa incumbit; at, sr //Magistra vitae" 

 vere Historia dicitur, ita utilis, ut necessaria prorsus. 



Eo tamen tristior, quo citius hie, quern volo, morbus religionem Chri- 

 stianam invasit. 



lam ipsuni PAULUM , novistis , contra sui ternporis Dogmatices arrogantiam 

 acriter monuisse ! ). Quo autem iure hoc fecerit, quantumque Euangelii 

 siinplicitati ac fructibus nocuerit ista hominum male curiosorum omnia 

 rimandi libido: id quidem, quae fluxit inde Christianismi Orientalis miser- 

 rirna ratio, eheu! luculenter testatur. Sive enim Gnosticorum familias 

 magno nurnero varias spectes, sivi Manichaeoruni late patentem ac bene 

 ordinatam Ecclesiam: omnes et singulos reperies quidem, sua phantasia 

 elatos, in Christi religione sublimia quaevis: Coelorum numerum, Universi 

 origines, Animarum ortum, Mali causam, Christi iam anteactam vitam, 

 alia, a Christianorum usibus vel remotiora, quaerentes: at unum illud, 

 quod in Euangelio tamen surnmum est, turpiter negligentes: quo nimirum 



') I ad TIMOTH. VI: 20. v. 



