R A T I 0. 11 



Et his quidem de antiquiore illo tempore dictis, iam omnem videor 

 mihi Divinae Patefactionis iudolem delineasse. 



Non certe alium finem aliudve munus uberiori illi, non unius populi, sed 

 hominura omni loco ac tempore omnium, per Christum institution! Deus 

 imposuit. 



Ecce , adest tandem , quern pacis , quern iustitiae antiqui annuntiaverunt 

 Prophetae auctorem *), cuiusque ultimus mox affuturae salutis praenuntius, 

 //esse eius in manu ventilabrum dixit, quo mundaret aream suam, ut 

 segregato in horreum tritico, paleas igne combureret!" a ) Ecce, adest 

 Divinus ille Divinae Religionis auctor, in cuius ineffabili erga genus huma- 

 num amore, in cuius vita omni rebusque omnibus, hoc unum semper ipsi 

 propositum cernimus, ut superato vitioaitatis inter homines fractoque irnperio, 

 hos idoneos redderet , qui sui instar ad veram animi vitaeque pietatem , ad 

 moralem virium omnium explicationern , ad Dei adeo similitudinem adspirare 

 possent atque procedere. 



//Meliorem mentem induimini!" 3 ) en primam, omnia iam complectentem , 

 Divini Servatoris ad homines vocem, qua doceret eos, ad sanctam, quam 

 conderet, societatem patere aditum nulli, nisi per sinceram animi vitaeque 

 emendationem. Eo se in mundum venisse consilio dixit, non ut abrogaret 

 Dei legem moralem, sed ut melius sanctiusque illius observandae omnibus 

 per Jidem se ducem praeberet 4 ). Sic omnes Regnum Dei eique congruen- 

 tem probitatem, ceteris posthabitis, quaerere iussit, ut non sufficeret eum 

 Magistrum ac Dominum profiteri 5 ), sed Patris Coelestis voluntatem facere 

 eoque tendere , // ut perfecti fierent , quemadmodum esset ille perfectus !" 6 ) 

 Sic adeo vitam suam deposuit , ut moriundo pro peccatis , nos ipsos peccato 

 mori doceret. Et sic in vitam rediit, ut novae aeternaeque vitae in nobis 

 studimn aleret. 



Hoc igitur modo Divinus ille non doctoris dogmatici munere functus est, 

 sed ratione semper morali lucern ac Servatorem mundi se praestitit. 

 Deum patefecit, non ut naturae eius arcana interpretaretur, sed ut hominibus 



') IBS. IX: 2. XXXII: 14, 15 vv. IEK. XXIII: 6. ) MAT. Ill: 12. ) MAT. 

 IV: 17. MAKC. I: 15. *) MAT. V: 17. 5 ) MAT. VII: 21. 6 ) MAT. V: 48. 



2* 



