R A T I 0. 9 



omni iam Dogmaticae Christianae veluti nervos praecidarn , eorumque hominum , 

 si Dis placet, Christianorura audaciam tuear ac levitatem, qui, quid credat 

 quis, aut quid verum divinumque habeat, modo bene si vivat, nihil referre 

 contendant temere? Profecto, tune demum recte id sapienterque dictum 

 laudarem, si aut absque fundamento esse aedificium posset, aut stolidus 

 ille, quern Divinus Servator domum suam aedificantem super arenam facit 1 ), 

 esset maxime sapiens dicendus. At vero, in eoruna ipsorum, quae solent 

 theoretica et dogmatica dici, quaeque vulgo Fidei Capita audiunt, in 

 horum, inquam, indole et ad divinam Religionem ratione, omnis fere, 

 quam hie agimus, quaestio vertitur. Ubi nimirutn Christuna, sapientiam 

 et iustitiam et sanctimoniam , et vero hac via redemptionem , a Deo factuni 

 nobis Apostolus dicit a ), iure meritoque principi loco hanc statim sapientiam 

 laudavit, utpote quae, mentem maxime spectans, ea complectitur et suppe- 

 ditat omnia , quae magnae rei initium faciant , quibusque porro et anirno 

 iustitia et voluntati sanctimonia, et vero homini toti quanto suprema ilia 

 impertiri beatitas possit, quae, redemptionis nomine, omnem eius spectat 

 cum Deo reconciliationem. Hanc autem sapientiam sive theoreticam seu 

 alio nomine dicas, earn vero simul ita maxime practicani esse, ut hominis, 

 in theoreticis vel parum exercitati, sit usibus accommodata salutique inser- 

 viat , nemo facile poterit in dubium vocare , nisi qui aut Christum Theologiam 

 docuisse", aut ante sit Theologus quisque quam vere Christianus, perverse 

 contendat. Quare A. A.! quam vis, Religionem Christianam comtempla- 

 tivis superstructam notionibus harumque adeo . uberiorem et dogmaticam 

 explicationem maxime necessariam esse, ultro faternur: ipsani Divinae 

 Religionis indolem ideo omnem, practicani dicimus, quoniam in ipsa quidem 

 Divina Institutione singula theoretica ilia hactenus proposita tantum et 

 veluti delibata occurunt, quatenus faciant ad auinium erigendum, qua- 

 tenus ipsi vitae instaurandae inserviant Deo Christoque dicatae, eoque 

 valeant unice, ut homo genusque hominum universurn, vitiositatis ereptum 

 imperio, ad moralem sui explicationem, ad similitudinem Dei, ad beatita- 

 tem denique adsurgat atque procedat. Hoc igitur significamus, ubi 

 ipsam divinae Religionis indolem munusque illi a Deo impositum, omnino 



') MAT. VII: 24. s:[q. ') 1 ad Cor. I: 30. 



