8 NICOLAI CHRISTIANI KIST 



Nee desunt profecto, quae tuto dicas signa temporis nostri. In his vero 

 unum, quod neque vos effugit, quotquot Religionis ac humanitatis estis 

 amantiores, neque meam non potuit advertere mentem eamque saepenu- 

 mero suspensam tenere. Hoc volo A. A. earn mine esse populorum vel 

 cultissimorum conditionem vitanique moralem, ut sanctae Religionis vis 

 benefica subinde misere lateat; et licet ea sit felicitas temporis nostri, ut 

 revixerint apud innumeros homines Religionis Euangeliique amor ac studium, 

 haec tamen sic revixisse, ut simul invaluerint rixae, renovatae sint factio- 

 nes, et dominentur hodie ubivis plus quam theologica odia. Cuius rei 

 tristissimae princeps saltern ac praecipua caussa, cum in male intellecta et 

 adhibita Religionis indole lateat, adeoque eadem ilia sit, quae omni fere 

 tempore rei Christianae cladem gravissimam intulit, operae omnino pretium 

 facturum me spero, si hanc caussam historice vobis explicandi periculum 

 faciam. Dicam igitur: de multum semper Iiodieque neylectis Religionis 

 Christianae indole atque munere practices. Et dicam quiclem , Humanissimi 

 Audi tores! non ut voluero, sed ut potero; at Dei auxilio vestraque, 

 dudum mihi cognita, benevolentia fretus, ea utar animi dicendique libertate, 

 quam uti rei gravitas, ita temporis, quod vivimus, necessitas et vero hujus 

 Cathedrae Lugduno-Batavae dignitas et auctoritas postulant. 



Duplicem autem argumenti rationem sic bipertita omnis sequetur oratio, 

 ut statim quidem id , quod in Christiana Religione omnino summum est , 

 pro viribus vobis exponam. 



Quodsi afflrmem igitur, divinam hanc Religionem omni sua indole ac 

 destinatione omnino practicam esse, scio quidem nil me inauditi vel insueti 

 proferre, nihil adeo, cuius non ultro omnibus, sincere illam colentibus, 

 clam insideat animi persuasio: at vel sic talia simul, quae et alio verti et 

 contra meam mentem intelligi facile possint. . Quare quo magis constet , 

 quam agimus, caussa, ante paucis illam definire quam uberius explicare 

 iuvabit. Quid igitur? An Christianae Religioni indolem practicam vin- 

 dicans, illud iam ago, ut Divinam hanc Institutionem argumento ac 

 principiis comtemplativis aut theoreticis omnino carere perhibeam; ut adeo 



