ACADEMIAE CUEATORES, PROFESSOEES, CIVES-ADOLESCENTES, 

 VOSQUE VIEI EEUDITIONE MUNEEUMQUE DIGNITATE CON- 

 SPICTJI, QUICUNQUE HAEC SOLENNIA NOBISCUM CELEBEAEE 

 DIGNAMINI! AUDITOEES SPECTATISSIMI , HUMANISSIMI! 



Solenni hoc die tarn mihi esse felici contingit, ut Rectoris Academiae 

 naunus, post tria lustra, iterum deponere liceat fausto Numine gestum. 

 Fausto, inquam, Numine gestum! Nam, uti calamitatis ac detriment! 

 public! quidem expers hoc anno Academia mansit magno beneficio Dei, 

 sic civium studiis simul atque frequentia floruit. luventus autem haec 

 Academica tanta se mihi probavit modestia, virtute, humanitate, ut omni 

 sollicitudine hac ex parte Rector vacarein et Academia salva vel sine Rectore 

 gubernaculisque fuisset. Quare Auditores! quod mihimet ipse gratulor, 

 idem et vobis et Academiae et vero Patriae grates Deo laudesque agendi 

 amplam materiam esse, id profiteor meam hoc die felicitatem augere. 



Magistratus autem munere abituro, quum ex Majorum more hoc sit 

 impositum oneris, ut festum Academiae diem celebret Oratione, atque in 

 medium proferat , quae Literarum , Patriae , Religionis , temporis universe 

 quod vivimus commodis et emolumento ipsi quidem videantur prodesse; 

 equidem conversis in aetatis nostrae rationem oculis, Diyinaeque Religionis 

 quae nunc est condition! intentus, inde repetendam duxi, quam sumerem 

 mihi coram vobis dicendi materiam. 



