98 F. C. BONDERS 



primordia ch ymismi , partium e'lementariuin phaenoniena explicaturi , nata 

 suut. Magnus fuit multorum ardor in hoc agro elaborando , qni ante haec 

 tria lustr-a sterilis omnino, uunc caeteris physiologiae partibus par ha- 

 bendus est, neque novos fructus uberiores diligent! investigator! proraittit. 

 Hinc denuo physiologorum mentes vertuntur in pliysicen, quae niajoribus 

 in dies progressibus conspicua et nova theoria virium transformationis 

 quasi animata , physiologiae partes , quae cum fructu elaborari possint , 

 patefecit. In introitu periodi physicae , in qua physiologia hoc tempore 

 versari coepit , scholae inprimis Berolinensis alumni nomina sua inscripserunt. 



Sic anatomia, histologia, experimenta in animali vivo instituta, chemia, 

 physice et si quae aliae sunt disciplinae, ad physiologiae explicationeiu 

 suum quaeque contulerunt , eo cfl'ectu , ut omnium consensione , baud 

 indignum locum inter disciplinas physicas jam occupet. 



Anatomia pathologica inprimis nostra aetas superbit. Postquam anatomiae 

 lux fulgere coepit, medicus causam mortis insecutae cognoscere cupiens, 

 cadaver expldravit, et prima haec initia anatomiae pathologicae supplemen- 

 tum tantummodo fuerunt casus morbi observati. Neque aliter fieri potuit. 

 Quis enim , nisi interiore cognitione anatomiae pathologicae jam praeditus , 

 perspicere posset, quam firma inde auxilia ad pathogeniam essent redun- 

 datura. Magnum jam fuit cadaver explorare, quo morbi sedes et causae 

 internae paterent. Neque est quod mirernur , praecipue res curiosas et 

 obscuras priscorum medicorum animos ad se vertisse. Vera enim disciplina, 

 qualis nostris diebus anatomia pathologica habetur, ante uberiorem rerum 

 experientiam , evadere ilia non potuit. Testis sit Morgagnius , vir rari in 

 observando acuminis, qui epistolas scripsit de sedibus et causis morborum; 

 neque alio sensu Eranco-galli ab initio inde hujus saeculi anatomiam 

 pathologicam coluerunt. 



Nostra demuni aetas , morborum essentiam negans , rite perspexisse 

 videtur, quae in cadavere praeter normarn reperiuntur, nequaquam morbi 

 cffectus esse, sed ipsius conditionis morbosae imaginem ostendere. Quae 

 cum non raro in eodem corpore sub diversis simul formis , quae sibi 

 succedere solent , appareat , hinc , quomodo ea nascatur , crescat , occidat 

 aut evanescat, egregie illustratur. Porro inquisita non tantum ea parte, 

 quae morbosa habebatur, sed singulis universi corporis organis accurate 



