224 H. J. KCENEN 



in eenen toestand der tijden en der openbare zeden , in welken het door 

 aller vereeuigde pogingen dient te worden getoomd en beteugeld. En 

 ofschoon het wel niet te verkrijgen , zelfs niet te vordereu is, dat alle 

 jongelingen zich aan de beoefening dezer wetenschappen toewijden , dit zij 

 nogtans het deel van enkelen , en wel van dezulken , wier invloed zich 

 later over den geheelen Staat uitstrekke" 1 ). En indien wij nu met 

 recht onzen GIJSBERT KAREL VAN HOGENDORP bevvonderen , als hij onder 

 de algemeene heerschappij des Keizerlijken scepters , eene grondwet zamen- 

 stelde voor ons vernieuwd volksbestaan, dat toen nog in den nacht der 

 toekomst verborgen was; zullen wij dan geene eerbiedige hulde betalen 

 aan den Man , die zich op dienzelfden tijd bezig hield met het vorrnen 

 van jongelingen , bestemd om eenmaal het herboren Vaderland te steunen 

 en te dienen? Wat zegt toch eene geschrevene rijkswet, wanueer het 

 ontbreekt aan de eerlijke, welsprekende en bekwame staatslieden , die haar 

 inoeten uitvoeren? Men zoude, zonder eene ongerijmdheid te zeggen, 

 kunnen beweren , dat het Vaderland beter de eerste dan deze laatsten 

 ipude ontberen. Wat baat het toch, of men aan boord van een vaartuig 

 juiste en naauwkeurige zeekaarten vindt, wanneer de stuurman ontbreekt, 

 die de kiel, door storm en branding henen , eene veilige ree doet bezeilen? 

 Doch het waren niet alleen de jonge lieden van de meer beschaafde 

 standen der mafttschappij , die door VAN LENNEP voor hunne gewichtige 

 roeping werden gevormd : ook de schamele jeugd der minvermogenden was 

 het voorwerp zijner bestendige zorgen. In een eigenhandig geschrift, 

 door hem nagelaten , van hetwelk mij de lezing is vergund geworden , 

 verklaart hij van zich zelven , dat hij reeds in den tijd zijner studien , 

 //een kindervriend" was. Als zoodanig betoonde hij zich in den volsten 

 zin des woords in zijne betrekking van Curator der Stads-armenscholen , 

 welke hij, nadat hij die in 1804 had aanvaard, bijna gedurende de helft 

 eener eeuw heeft waargenomen. Het heeft mij niet mogen gebeuren , 

 hem bij de jaarlijksche plechtigheid van het Openbaar verslag dier instelling , 

 het woord te hooren voeren en de prijzen te zien uitdeelen. Velen uvver, 

 Mijne Hoorders, zullen daarbij zijn tegenwoordig geweest, en zullen dus 



') De Divin. II. 2. 



