REDEVOERING. 229 



rationale onafhankehjkheid heeft gehouden, behoort ook inzonderheid eene 

 Redevoering , gedaan in de Maatschappij Felix Mentis : Over de Maat- 

 rec/elen der Ouden omtrent de armoede , en de opnerking die dezelve ver- 

 dienen in onzen tijd; een allerbelangrijkst vertoog, waarin hij de stichting 

 van volkplantingen , zoo binnen als buiten 's lands, met warmte en wel- 

 sprekendheid bepleitte , ' en voo'ral ook het oog sloeg op de altoos door hem 

 met zooveel belangstelling aanschouwde duinen , en de woeste gronden van 

 onafzienbare uitgestrektheid, die in Gelderland, Utrecht, Drenthe, Over- 

 ijssel en Brabant sedert eeuwen onbebouvvd lagen; overtuigd, dat ook het 

 dorste zand menschen kan voeden , en dat ook de schraalste duin- en hei- 

 gronden, onder het wijs opzicht van een goed bestuur, door de nijverheid 

 in vruchtbare beemden kunnen herschapen worden. Men zal zich 

 hierbij gewisselijk herinneren , dat deze denkbeelden , die toen zelve nog 

 met of naauwelijks ontgonnen waren, sedert algemeener bearbeid, niet 

 altoos door even voordeelige vruchten zijn bekroond geworden; doch men 

 behoort daarbij niet uit het oog te verliezen, dat het in zich zelf onwraak- 

 bare beginsel de verantwoordelijkheid niet mag dragen van feilen en 

 misgrepen, in welke men bij de uitvoering vervallen is, of van omstandig- 

 heden, buiten het toenmalige oogbereik gelegen, die soms verwachting en 

 raming hebben doen falen. 



Het behoeft waarlijk geenzins te bevreemden , dat een Man , die zich op 

 zoo velerlei wijze voor het algemeene welzijn bezorgd betoonde, bij de 

 eerste verkiezing der Provinciale Staten volgens de Grondwet van het 

 Koninkrijk der Nederlanden , in dat staatslichaam , welks lidmaatschap niet 

 onbestaanbaar was met zijn Hoogleeraarsambt , \verd verkozen. En wie 

 ook kon geacht worden waardiger te zijn om Holland en de Hollandsche 

 belangen te vertegenwoordigen , dan hij, die niet alleen wegens zijne 

 betrekkingen en staatkundige richting de lieveling was der invloedrijkste 

 patricische geslachten , niaar die zich ook zoo bij uitnemendheid als kenner 

 en liefhebber der Provincie had onderscheiden ; en die daarenboven met de 

 landhuishoudkunde zoo zeer vertrouwd was, dat de fransche Regering 

 hem, in de dagen onzer inlijving in het groote rijk, belast had met de 

 beoordeeling en herziening van het fransche Wetboek voor den landelijken 

 stand (Code rural) , hetwelk de Keizer, voor de invoering hier te lande, 



