REDEVOERING. 233 



in geleerdheid met hunne Voorgangers, J. C. SCALIGER, MURETUS, CA- 

 SAUBONUS ,- wedijveren. De beoefening dezer Letteren strekte den Neder- 

 landeren, gelijk reeds de Hoogleeraar VAN HEUSDE dit heeft betoogd, tot 

 eene zelfstandige vorming van den geest, in stede van menig afgetrokken 

 wijsgeerig stelsel, dat in andere, in naburige landen zich deed gelden. 

 In de achttiende eeuw was de overlevering dier aloude philologische ge- 

 leerdheid vooral door twee uitstekende niannen, een PERIZONIUS en WES- 

 SELING, naderhand door HEMSTERHUIS , RUHNKENIUS en VALCKENAER, 

 in stand gehouden. Doch niet altoos konden deze beroemde mannen, hoe 

 groot hunne verdiensten ook overigens waren , den blaam van eene dorre 

 kamergeleerdheid ontgaan. En deze wel eens eenigzins verdiende beris- 

 ping, zij is, mijns inziens , hieraan toe te schrijven, dat de eene, de 

 rainnelijke helft van het menschelijk geslacht (de vrouwen), die door haar 

 fijn gevoel en teeder bewustzijn van welvoegelijkheid en welstandigheid , 

 zoo veel tot de ware beschaving bijdragen, door de publieke meening, 

 raogelijk uit vooroordeel , maar toch uit een zeer algemeen veroordeel en 

 in hetwelk zij zelve veelal deelen, van de beoefening der Oude Letteren 

 zijn uitgesloten. Die beoefening moest daardoor soms als van zelve een 

 onbevallig karakter van letterzifterij aannemen, en wel eens beroofd wor- 

 den van dat bekoorlijke en aanlokkelijke , hetwelk vooral door den invloed 

 der beschaafde vrouwen wordt gekweekt en bevorderd. Op welke wijze 

 nu zal hieraan beter worden te gemoet gekomen, dan door bij de studie 

 der Ouden vooral op het esthetische bestanddeel te letten? Want dit is 

 vooral de onderscheidende eigenschap der Oudheid, dat zij steeds in hare 

 uitgezochte vormen het ideaal der verhevenste schoonheid verwezentlijkt. 

 Zij heeft daarbenevens de verdienste eener juistheid van uitdrukking, 'die 

 zoo ver gaat, dat de groote schrijvers der Grieken en Romeinen geen 

 woord gebruiken, dan met de meeste naauwkeurigheid. De beroemde 

 Geschiedschrijver en Staatsman VON MULLER verhaalt ergens, dat hij rei- 

 zigers gezien heeft, die in een stormigen nacht en met een onbekwamen 

 stuurman , behouden te Athene zijn aangekornen , omdat zij geheel op de 

 berichten van STRABO waren afgegaan l ). VAN LENNEP, die een man van 



') JTerJce, XXXIX : 59. 



30 



