R A T I 0. 165 



Caeterum, quod e vobis, Juvenes praestantissimi, hujus Academiae 

 cives ! nemo morti succubuerit , non una est causa , cur laetus vos adspi- 

 ciam. Altera, eaque major, est, quod ii vestri, me Rectore, fuerint 

 mores, ut nullam mihi creaveritis molestiam, nee nisi paucissimos e vobis 

 ob negligentiam aliquam vel alia vitia , pleraque juvenilia , leniter admonere 

 opus habuerim. Quin et multos vestrum, Theologiae operam non dantes, 

 habui discipulos admodum acceptos, quum interiorem Religionis Christianae 

 cognitionem vobis parare conabar. Denique e vobis laudem sibi, vobis, 

 Universitati acquisiverunt insignem, praeiniis in certamine literario Tra- 

 jectino sibi comparandis aureis. Alter est Folkertus Schaaff, alter 

 Isaacus Telting, uterque Frisius, ille Theologiae, hie Juris candidatus. 

 Quorum virtutem et diligentiam haud pauci jam sequantur in certamine 

 novo, nunc hac in Academia institute. 



Pergite, Juvenes optimi! ut facitis. Literis vos detis bonis, moribus 

 studeatis puris, errantes tardosque, quales, ut in magno numero fieri solet, 

 etiam inter vos sunt , exemplo monitisque corrigatis ipsi ; denique in vestram 

 patriaeque salutem Theologiae Religionique nobiscum vos addicatis futurae, 

 Euangelico-Catholicae. 



Unum restat hoc, ut magistratum , quo functus sum, tradam successor!, 

 quern Regis nomine proclamo anni jam ineuntis Bectorem Magnificum 



JACOBUM ADOLPHUM CAROLUM ROVERS. 



Salve , vir Clarissime , Rector Magnifice ! Nihil molestiae , multum gaudii 

 afferat Tibi munus novum. Uti mihi favit, sic Tibi jam faveat Deus 

 O. M. , cui sit laus, honos, gloria! 



