156 P. HOFSTEDE DE GROOT 



Alterum , quod ab omnibus videtur agendum , hoc est , ut neininem ol) 

 sententiam, quam de rebus religiosis habet, damnent, quod omnino est 

 auti-Catholicum. Quod vero vos rogans , hoc nolo, ut quisque, me judice, 

 sibi vivere possit, sive verae, sive falsae addictus Religion!, sive nulli. 

 Imo, qui homo homines amat, hoc ferre nequit, vel unum minus esse 

 felicem, quam esse possit. Omnium igitur salutem promoventes, quatenus 

 et quomodocunque hoc agere valeamus, id velirn, ut nullam Ecclesiam ac 

 Theologiam Ecclesiae alicujus nullam, earum quae adsint, habeamus per- 

 fectam , nullamque ergo proponamus ac laudemus , quam sequantur omnes. 

 Fragilitatis , vitii, erroris nostri nobis conscii, hoc unum quaerere debe- 

 mus ac praedicare et commendare omnibus , ut viribus conjunctis semper 

 melius quaeramus dignoscendum, quodcunque verum est, bonum ac di- 

 vinum. Ineptum ergo sit , ei indulgere aequalium multorum peccato , ut 

 damnando ob sententiam, cui in Religione adhaerent alii, alios hosce a 

 nobis rejiciamus et excludamus , atque impediamus , quominis sese emendent 

 et virtute ac sapientia, quam nobis putamus adesse, et illi crescant. 



Hac vero in re agenda alia paulisper sunt aliorum negotia et officia. 



Primum alloquor Theologos Christianos. Nos, Collegae, Commilitones , 

 Theologi reliqui ! ne metuamus caeterarum doctrinarum progressus , sed 

 hos optemus. Sunt quidem adhuc in aliis regionibus tempora, fueruntque 

 olirn hie quoque , quum oculis malignis et torvis Theologi respicerent 

 Jureconsultos , Medicos , Philosophos , omnium niaxime Physicos , quippe 

 doctrinae suae hostes, veri luce castella theologica, intuitu magnifica, sed 

 e chartis modo et foeno exstructa , concrematuros. Nos vero ne doctissimos 

 hos viros , rerum civilium , moralium , physicarum scrutatores , vereamur 

 hostes , sed , ut agimus , amplectamur amicos. Verum quaerunt , prouti 

 nos; ergo nos adjuvant. Etenim verum non est duplex vel triplex; simplex 

 est et unum. Quod veri luce et flamma concremare possunt, id in aedificiis 

 nostris fragile est et nullius pretii. Neque igitur metuamus , sed gaudeamus , 

 si lumine veri , quod invenerunt , cornburant quicquid in castris nostris non 

 eat marmoreum , aureum , perenne. Dum perit , quod igni temporique 

 resistere aeternitatemque perferre nequit, stabit inconcussum templum veri, 



