REDEVOERING. 243 



lezen van vele uwer Voorlezingen en Verhandelingen , ben ik niet weinig 

 gesterkt in zucht tot godsvrucht en deugd. De christelijke toon, die, ter- 

 wijl velen zich het Evangelium schamen, door U opentlijk wordt gesproken 

 en volgehouden , heeft niet weinig op mij gewerkt. En niet alleen op mij , 

 niaar ook op velen. Wanneer mannen zoo als VAN SWINDEN en Gij de- 

 zelfde taal spreken, die men gewoon is van leeraars te hooren, zoo moet 

 het bijna meer invloed hebben , dan wanneer wij , die door onzen post 

 daartoe geroepen zijn, datzelfde voordragen. Ik weet, dat uwe Lofrede 

 op VAN SWINDEN velen gesticht heeft." Waarlijk, Mijne Hoorders, zulk 

 eene welgemeende verklaring heeft meer waarde, dan de luide toejuichin- 

 gingen van tijdgenooten , of de naroem zelfs der verste nakomelingschap ! 



Ja ! zoo mocht ook ik U kennen , onvergetelijke Grijzaard , in zonderheid 

 toen ik een zevental jaren lang in de nabuurschap van het Manpad mijn 

 stille buitenverblijf bewoonde. Nog staat mij uwe achtbare beeldtenis hel- 

 der voor den geest, zoo als Gij elken zondag morgen in Heemstees nederige 

 dorpskerk met uw talrijk gezin, van uwen en mijnen 'waardigen Vriend 

 NICOLAAS BEETS de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen met 

 luisterend oor kwaamt opvangen ; of zoo als Gij , die een geheelen leeftijd 

 door, de welsprekendste monden van de keur en kern der menschelijke 

 wijsheid hadt hooren overvloeien, aan den eenvoudigen disch des Nieuwen 

 Verbonds, de gekruiste Liefde kwaamt aanbidden, en met der daad ver- 

 klaren, hetgeen Gij in de twee laatste regelen van uwen dichtbuudel in 



1844 zoo roerend uitdrukte : 



i 



Ik \vil, 't zij onder heil of kruis, 

 Ik , Heer , u dienen met mijn huis ! 



Daar, in dat nederige en stille heiligdom, kwaamt Gij getuigen, dat, welke 

 wereldgrootheid heeft geblonken , om straks weer in 't niet te verzinken ; 

 welke aardsche machten zijn verrezen of vergaan; wat wijsgeerige stelsels, 

 eenmaal als onfeilbaar geprezen, weer zijn ingestort: dit Evangelic onzer 

 belijdenis, die rots onzer hope, schoon in rusteloozen kampstrijd met de 

 wijsheid der wereld, met den spot der ongeloovigen , met de minachting 

 der hoovaardigen , met de onbeteugelde hartstochten der boosheid, de 



31* 



