R A T I 0. 123 



virorum, qui ml in republics vel artium et litterarum studiis inclaruerunt , 

 acta commemorentur , cum notations monumentorum tarn privatorum quam 

 pullicorum , quibus res illae testatae et jproditae fuerint" 



acceptae sunt duae commentationes , una insignita his versiculis: 

 novov tot XGJIS ovSsv evTV^eZ y.T~k. 



Scriptor hujus commentationis , praemissa disputatione de gentis Fabiae 

 ratioue et antiquitate , deinceps singulorum Fabiorum , principum maxime , 

 res secundum temporum ordinem accurate concinneque exposuit. Rerum 

 fontes , tarn scripta veterum historicorum , quam antiquitatis monumenta 

 insigniora , diligenter consuluit , nee recentiorum disquisitiones neglexit. 

 In diversis testimoniis et indiciis comparandis et examinandis rectum prodit 

 veri falsique judicium. Expositione usus est dilucida, oratione pura et 

 liinata. Sed ut his laudibus scriptio se commendat, ita desideres in ea 

 turn earn compositionis artem , quam historica commentatio poscit , turn 

 earn doctrinae maturitatem, quam assidua exercitatio parit. Haec tamen 

 non impedivissent , quominus , si una haec commentatio ordini fuisset 

 oblata, e communi judicum sententia aureo praemio digna esset judicata. 



Verum et altera in certameu venit , insignita hac sententia': 



ftrj /novov TOV VI'/MV evvoiav e^etv , AA y.ai TOV 



Haec ut accurata tarn veterum quam recentiorum scriptorum inquisitione 

 priori nequaquam cedit, ita eruditionis copia et judicandi acumine illam 

 superat. Quaecumque in antiquitate de Fabiis exstant monumenta, in- 

 scriptiones, numismata, scriptor studiose conquisivit diligenterque exami- 

 navit; errores tarn veterum quam recentiorum, vel in rebus vel in tem- 

 poribus notandis admissos, enucleate patefecit, reliquias etiam e Fabiorum 

 scriptis superstites addidit et explicuit. Ita et Fabiae gentis stemma multo 

 plenius quam hucusque factum erat exhibuit et multas historiae et anti- 

 quitatis partes illustravit; denique quaestionem propositam ita pertractavit , 

 ut plus dederit quam Ordo postulaverat. Enarratio , quamquam non vacans 

 mendis et saepe justo prolixior, est perspicua, jucunda, facilis, plus etiam 

 laudis habitura, si scriptor et in aliis redarguendis a facetiis abstinuisset , 

 et in suis expromendis jactationem evitasset. Sed haec vitia, ut a juvenili 



16* 



