R A T 1 0. 109 



tribuere. Nolim vero, method! numericae dictae , cujus summus auctor 

 Parisiis floruit, Cl. Louis, laudatorein me haberi: observationes enim non 

 numerandae solum , sed ponderandae , et facile ilia methodus ad experi- 

 menta adduceret illicita. Hoc unum volo , ab omni theoria liberi .sedulo 

 notent, numerent, comparent , perpendant casuum similium decursum , 

 exitum , variis remediis a singulis administratis , variis sub conditionibus. 

 Quivis fere practicus suam curandi methodum habet , ab ilia , qnam 

 discipulus doctus est, longe saepe diversam. Differt itaque multis nomi- 

 nibus in diversis nosocomiis similes curandi aegros methodus. Unusquisque 

 suam , quam sequitur , methodum optimam habet. Singulas autem singulis 

 non praevalere , in aperto est. Res judicatu difficilis ! Sed campus patet , 

 quern empiria aggrediatur. 



Hac una via praxeos medicae fundamenta probatae fidei nascuntur, 

 aeque firma ac ea, quibus disciplinae variae gaudent. Rationalis enim 

 therapia empiricam non nisi sequi potest, neque haec ad earn jam per- 

 fectionem ducta est, ut illius condendi conatus non intempestivi habeantur. 

 Peccatur itaque in eo quod necessitudo scientiam inter et artem jamjam 

 quaesita sit, ubi vix ullus ipsi datur locus. 



Mirantes equidem vos , graves auditores ! adspicio , me scientiae magis 

 quam artis cultorem necessitudinem therapiam inter et disciplinas medicas 

 fere repellere et empiriae medicae laudatorem exstare ! Quid ? An is ego 

 sim , qui disciplinarum physicarum cognitionem medico practico inanem 

 prorsus et supervacaneam habeam , quippe quae hucusque aegros curare non 

 doceant ? Non credatis , Auditores ! et jure. Qua enim persuasione praxin 

 medicam ex empiria efficiendam contendi, ipsam empiriani, hoc est praxeos 

 basin , nisi scientia suffultam , ullam esse nego. Haec volo ut rite distin- 

 guantur: quodnam , data aegri conditione, remedium sit propinandurn, 

 scientia ut plurimum deficiente , empiria doceat; sed cuncta observare, 

 quae ad dignoscendam conditionem casusque diversos comparandos requi- 

 rantur, non nisi physicis disciplinis et methodis imbuti unquam valeamus. 



Postulant haec quae dixi, ut naturam observare doctus sit medicus prac- 

 ticus. Est officium sane gravissimum quod, quomodo colatur, in aperto est. 

 Nimirum non nisi observando observatores fimus. Quid vero non sufficit 

 himc in finem lectis adsidere aegrotantium et quare ad formandum bonum 





