R A T I 0. 107 



illustravit. Basis pathologiae dici physiologia .ineretur; haec autem vicis- 

 sim tot tantaque a pathologia accepit, ut aliquando physiologia ner- 

 vorum magis pathologicum quam pathologia physiologicum characterem 

 induerit. Simile vinculum disciplinas cunctas inter et artem medicam 

 cernitur , licet hujus disjuncta membra nondum in doctrinae corpus redacta 

 sint. Qua lace illae praxin illustrant, ea pro parte in ipsas rejicitur. 

 Quare sibimetipsis consulent singulae disciplinae, si justam adhibitionem 

 practicis faciliorem et uberiorem reddant. 



En , Auditores aestumatissimi , scientiae jura et officia breviter exposita ! 

 Ut autem justa vobis necessitudo inter scientiam et artem perspicua sit, 

 praxeos quoque jura , verbo jam tacta , ipsiusque officia enucleanda restant. 



Quodsi scientiae cultoribus imponitur officium, praxin quo par est 

 honore ac fide prosequi , praxis illud jus sibi vindicat , ut solis nitatur 

 fundamentis , ab ipsa constitutis. Quandoquidam grato animo disciplinarum 

 opes et auxilia practici sibi adsciscunt, his ea ratione utantur, ut in suo 

 tuntum fundo praxeos fundamenta jaciant , iisque artem superstruant. 

 Praeter empiricam nulla datur medicina. Quodvis scientiae indicium , 

 etiam maxiine speciosum , empiriae sigillum requirit , antequam inter prac- 

 tica dogmata recipiatur. Quin saepius ipsa empiria utile quid praedicavit, 

 casu fortuito potius quam scientia ducta, huic explicandam relinquens 

 actionem eorum, quae nullo adjuta auxilio utilia esse probaverat. Neque 

 praxeos multum interest, utrum quae vera docuit scientia jam explicare 

 valeat necne. Empiriae requirit effata , ratione carere potest. E sua 

 experientia fide probata, etsi non intellecta, verum medicum hac nostra 

 aetate plura majoraque artis praesidia quam e ratione haurire equidem 

 affirmare nullus dubito. 



E praedicto praxeos jure , de quo nulla est controversia , profluunt alia : 

 nimirum ut theoreticos , systematicos et scholasticos expellat neque sinat 

 se alienae disciplinae, quamvis maxime affinis, imperio subjectuui esse. 

 Quemadmodum physiologi chemicos physiologiam facere jure dedignantur, 

 sic medicus practicus alien um legislatorcm quemcumque abhorreat. In- 

 serviunt ipsi cnnctae disciplinae , sed multifariis beneficiis caveat ne suum 

 jus abalienet. Non enim construitur ars medica, sed experientiae fetus est, 

 nee nisi observatione atque inductione juxta lectum aegrotantium nascitur. 



14* 



