118 G. A. ENSCHEDE 



criiniue absolvi frustra LEIBNITIUS tentavit apud regiain societateru Lon- 

 dinensem, cuius ipse socius, NEWTONUS praeses, erat. Quae iustissima 

 spes eum fefellit, novaeque iam ortae sunt querelae ab una parte, quas 

 cxcipiebant lites omnigenae, quae ne mortuo quidem LEIBNITIO cessaverunt. 

 Totus enim orbis eruditus his rebus commotus et conturbatus fuit.' Nemo 

 tamen magis istius contentionis particeps fuit, nemo acrius houorem et 

 iura LEIBNITII defendit contra Angloruni calumniam , NEWTONO suo hac 

 in re iusto plus tribuentium , quam BERNOULLIUS. Lites tamen ita non 

 componebantur ; sed vel magis usque eruditi certamina provocabant, quum 

 continenter pergerent problemata proponere, ut quid gens quaeque valeret 

 in mathematica analysi iudicari posset. In isto vero certamine talem se 

 praebuit BERNOULLIUS , ut non sine iure cum COCLE conferretur, solo 

 liostium exercitus impetum sustiuente. Ut hoc unum afferam , KEILLIUS , 

 Anglus, qui propugnatoris partes in se suscepit in contentionibus illis, pro- 

 posuit mathematicis extraneis difficillimum problema. Quod BERNOULLIUS 

 solvit , isque solus ; quin probabiliter unicus fuit in orbe erudito qui luu'c rei 

 par esset ; nempe nee KEILLIUS , qui proposuerat , neque alius quisquam ex 

 cius -sociis umquam solution cm in lucem protulit, licet saepissime , ut 

 facerent, provocati fuissent; quam rem indigne tulit BERNOULLIUS, nee 

 vero silentio indignationem supprimere voluit. 



Huius certaminis, in quo eximia ingenii vis eius maxime eluxit, sed 

 cuius invidiam exstinguere non studuit, finem non vidit. Perdiu ab una 

 parte Angli, ab altera Galli, Germani ceterique eruditi Europaei iungerc 

 dextras noluerunt, ut mutuo auxilio commoda omnium adiuvarent. Cuius 

 rei effectus is fuit, ut ab utraque parte perseverarent in haud levibus erroribus , 

 quos effugere potuissent, ut tardius proficerent et doctrinam serius demum 

 ad eum eveherent gradum , quern maturius attingere potuisset. Ipsi Angli 

 hoc aevo profitentur , seculo superiore nihil magis apud se obstitisse progres- 

 sibus in disciplinis mathematicis quam ipsas illas inimicitias, quibus a 

 reliquae Europae eruditts seiungerentur. Contra inventum, longe maxime 

 insigne in physica, gravitationis universalis, extra Angliam diu neglectum, 

 rcpugnatum, imo vituperatum fuit; cuius praestantia nisi agnosceretur, non 

 nisi falsae et arctis limitibus circumscriptac esse poterant notiones de omni 

 omnino rerum naturae fabrica et mechanismo. 



