120 G. A. ENSCHEDE 



Multis saiie nominibus raeliorem licet appellare praesentem conditioneni , 

 quam pristinam illam, in qua plura animadvertimus quae probari non 

 possunt, quorum reditum neuio facile optaverit. Ann us autem superior 

 unus erat in paucis nostrae academiae faustissimus. Quern quuna cogito, 

 animus gaudio movetur, quod a tot malis immunis est servata, quod bona 

 plurima ei contigerunt. Qui eventus, quum a nemine nostrum non Dei 

 numini summo tribuitur, sit Huic pro illis beneficiis laus, honor. 



Non minimum sane illorum bonorum hoc est, Regem esse salvum, 

 patriam illo regnante pace frui perrexisse ac floruisse, artes et doctrinas 

 ab ipso magno et iusto pretio fuisse habitas , earum studia ab illo fuisse exci- 

 tata. lam ante sane Rex augustissimus ostenderat quanti faceret institutionem 

 academicam ; iterum tertiumque declaravit quam bene his rebus vellet , quum 

 urbem nostram praesentia sua honoraret. Ipsi enim audivimus afRrmantem 

 se academias, nou soluni ornamenta, sed fundamenta existimare rei pu- 

 blicae, casque se sustenturum et protecturum esse. Cui promissioni, a 

 Rege candido, magnanimo profectae, maximam sane fidem habemus. 



Festi illi dies, quibus iuventus academica cum urbis civibus decertaret 

 in honore et amore Regem prosequendo, diu memoriae inhaerebunt. Mihi 

 certe maxime memorabilis ille est dies, quo Rex templum academicum, 

 musea, bibliothecani , hortum botanicum visitavit, singula ilia accurate 

 inspiciens, de multis rebus perite iudicans, a locis, ubi lubenter com- 

 morari videbatur, discedens, ita ut benevolentissime affirrnaret egregie sibi 

 placuisse, et instituta nostra omnia, et rationem qua ipsum excepissent 

 cives academici. Quid autem dicam de honore, quo me ornavit? Is 

 qualis fuerit, novistis omnes. Ubi rerum testimonia adsunt, non opus 

 est verbis. 



Nemo quisquam sane magis testari potest, quo loco Rex habeatur in 

 provinciis nuper ab eo visitatis, quantam fidem cives in eo ponant, 

 quantopere eos sibi devinxerit, quam viri spectatissimi, nobilissimi, qui 

 augustissimam eius personam in his regionibus repraesentant. Non parum 

 sane ipsi contulerunt ut eius regnum faustum esset, quin quotidie ita 

 facere pergunt. Ilia vero laus Tibi quoque debetur, vir gravissime! qui 

 Curiae Groninganae es praeses. Magnopere gaudemus laborum comproba- 

 tione, quae viro nobilissimo VAN LIMBURG STIRVM, Vobisque vivi am- 



