R A T I 0. 125 



Etiam illae partes institutions medicae, quae ad propaedeusin medicam 

 spectant, anatomia microscopica et physiologia experiraentalis , indigebant 

 loco apto, ubi exercerentur et docerentur. Huic quoque desiderio satisfiet. 

 Id autem fieri, academia debet maxime vestrae operae in hac re positae, 

 viri amplissimi, academiae curatores! Impense Vos de hac re praesentes 

 laudare, vix decet; nolite tamen recusare animi grati nostri significationem. 



Tandem ad Vos me converto, iuvenes optimi! quorum res hie agitur. 

 Etiam hoc anno iam elapso dolore affecti estis ex morte commilitonum , 

 quern praeceptores vestri item senserunt. LULOFSII vestri iam continentur 

 eodein sepulcro , quo patris , reliquiae. Spem , quam de eo susceperamus , 

 fefellit praematura et acerba mors. Etiam vester IOHANNES CHRISTIANUS 

 FREDERIC DS TRIP exstinctus est, iuvenis candido animo et probo, qui sine 

 dubio honoratum occupaturus erat locum in vita civili, in quam brevi erat 

 transituras. 



Numquam lugetis mortem alicuius commilitonis vestri, quin animadver- 

 tamus, quam quasi fraterno amore Vos mutuo amplectamini. Vinculum 

 tarn arctum Vos coniunctos tenere, Vobis laudi est; neque enim nisi inter 

 bonos amicitia esse potest. Nee solum hoc in Vobis laudo; lubentissime 

 enim testor eo tempore omni, quo rectoris munere functus sum, nihil me 

 a Vobis esse expertum, nisi quod gratum mihi acciderit. Sed in con- 

 iunctione vestra et mutua vestra fide inest quoque id, quod bonum hoc 

 tempore est signum. Quid enim? Fierine posset, ut inter Vos ita 

 coniuncti essetis, si nimis magna in Vobis cerneretur animi ingeniique 

 cultus differentia? 



Cum aditus ad academiam ante hos duos annos unicuique patere coepit, 

 etiam iis , qui non in studiis pergere , sed eorum initium facere deberent , 

 metus erat ne talis dissimilitude inter Vos oriretur. Quod si factum fuisset , 

 non est quod dicam , id noxium futurum fuisse turn institution! vestrae , 

 turn vestro consensui fraterno. Iste metus tamen , partim certe , vanus 

 fuit; maxime vero vanus est factus propter sapientiam parentum, quum 

 pauci tantum advenerint iuvenes nullo modo praeparati ; vanus etiam propter 

 diligentiam plurimorum advenarum. Etiam huic rei debemus fieri posse, 

 ut fortunaturn praedicemus annum elapsum. 



