40 G. J. VERB AM 



Annotatio XI, pag. 22. Hanc sinceram et alacrem mentem MAHNIUS ostendit edendis 

 epistolis et commentariis discipulorum et amicorum WYTTENBACHII, Sodales Socraticos qui 

 se, ficto nomine, appellabant. Hisce epistolis hoc sibi voluerunt, ut defenderent WYTTEN- 

 BAcnruM adversus iniquas HEMEKTI (WYTTENBACHII quondam auditoris, qui Antistitis 

 Kantianae Philosopbiae personam inter nostrates suseeperat) repreh'cnsiones et censuras. 

 Cum vero , temporum commutatione , aliisque de causis , in epistolarum subinde edendarum 

 proposito essent rctardati, tandem edendi negotium MAHNIO mandarunt, qui hoc suscepit, 

 at anno demum 1813 effecit, si quidem prius non tempestivum fuisset. Tuere qui MAHNII 

 alacritatcm et fidem omnino probarentj alii minus prudenter nee satis caute egisse eum 

 censebant; alii, a vetere lite movenda eum se abtinuisse, quam, ejusmodi partibus 

 explendis, rebus suis maxime obesse, maluerant. Et vere; nam, sicut antea contentio 

 ilia causa exstitisse videbatur , cur MAHNIO , in honorificentiore loco obtinendo , non cesscrit 

 furtuna secunda, ita et postea, renovatu quasi contumeliae mernoria, admodum earn nocuisse, 

 vix est quod dubitemus. Sed quo erat candore animoque nimis fortasse aperto , odium non 

 pertimescebat nee simultatem, ubi veritatis causam sibi agendam esse existimabat. 



Annotatio XII, pag. 22. Primi novae universitatis Professores docendi munera absque 

 ulla solennitate auspicati sunt, praestito attamen solenni jurejurando. Orationes inaugurales 

 non habuerunt. Academiae autem Curatoribus omnino convenire ac decere visum est, ut 

 scholae academicae solenniter aperirentur, liujusque rei provinciam MAUNIO mandarunt. 

 MAHNIUS igitur, baud alienum a solennitate dueens quaedam verba facere, ad cohortandum 

 ef incitandum accommodata, mandatum honorificum digne peregit, habita oratione de Aca- 

 demiarmi scfiolis et docendi discendique in illis munere ac studio. 



Annotatio XIII, pag. 24. Quae subinde edidit scripta Vir Clar. G. L. MAHNE haec 

 sunt. 



1. 'Diatribe de Aristoxeno, Philosopho peripatetico. Amstelodami, 1793. 



2. fipicrisis censurarum Billiotliecae criticae voluminis III partis 3. Trajecti ad RJietium , 1808. 



3. Epistolae sodalium socraticorum philomathiae , cum praefatione et appendidbus. Zie- 

 riczeae, 1813. 



4. Crito, sine Dialogus de liter arum , imprimis lat inarum , studio recle colendo. Ziericzeae , 1816. 



5. Christopbori Cellarii compendium Antiquitaturn llomanarum. Ziericzeae, 1817. 



6. Protrepticus , puUice dictus a. d. 3 Nov. 1817, quum, in curia Gandavensis Civitatis, 

 Academicarum schoiarum rite initkndarum solenne celebraretur. In Annal. Acad. Gaud. 

 18171818. 



7. Vita. Danielis Wyttenbachii. Gandavi et Lugditni-bat., 1823. 



