50 G. J. VERB AM 



Haec omnia qui consideret, hujusque aevi ampliorem et perfectiorem 

 cognitionem , imprimis in disciplinis mathematicis , cum Veterum notitia 

 comparet , causam ipsam , quA longe adeo maximeque illis antecellimus , 

 unice fortasse quaerendam existimabit, in idearum notionumve magis 

 exacta ratione, praesertim autem in earundem largiori copia, quandoquidem , 

 ob ipsarum defection et paupertatem ac inopiam , humilis tantopere pristi- 

 nus fuit disciplinarum status , plurimaque deerant , quibus erigeretur aut 

 ornaretur. Incredibiliter autem etsi adaucta cogitandi cognoscendique ma- 

 teries, eadem undique etsi adlata et ubique jam quodammodo comparata 

 offeratur, attamen cogitandi forma ratioque non mutatae sunt. Etenim 

 nee percipit aliter animi mens , nee aliter cognoscit judicatque , et ab 

 errore nondum tuta est. Cogitandi principia , ut naturae leges , ab ornni 

 inde tempore eadein fuerunt, nee perfectiora existunt; haec haud melius 

 sequimur, nee cognoscendi sciendique praeceptis melius pleniusque utimur, 

 sed contra in hoc ipso, nisi peccare interdum magis quam Veteres, at 

 certe minus quam illi, minusque quam decet, ad illud ipsum attendere 

 videmur. 



Etsi igitur tantam operam et industriam , tantos conatus , tot tantosque 

 eventus mirari debemus, tamen in multis multorum pervestigationibus 

 aliquid minus bene factum , non satis observatum , nisi potius neglectum 

 esse videtur. Subit namque cogitatio, de magno illo rerum thesauro, 

 quo quidem largiter sumus locupletati, recte prudenterque utendo; et 

 quaestio oritur , uum ipsa pervestigandi inveniendique , aut pertractandi et 

 amplificandi ratio sit justa firmaque et stabilis, neque diversa ab ilia 

 methodo certa , qua utendum , quaeque , in vero indagando , perpetuo 

 adhibenda est? Nullane igitur vitia lateant, partesve nullae infirmae 

 debilesque , nisi aegrae , celentur sub pulchra illA speciosissimaque , quam 

 spectavimus, disciplinarum mathematicarum forma? Igitur num veram 

 viam sequantur recteque procedant, qui cognitionem emendare, perfieere 

 et amplificare student , id est , si ad rationis normam examinent , pertractent 

 et efficiant, quid pervestigare , componere, exacuere, et, quousque potest, 

 absolvere sibi proposuerint? Turn vero multos, vel acutissimos quidem, 

 progredientes videmus, pluraque pervestigantes , et nova invenientes, at 

 veram viam haud raro relinquentes , cum ad ipsam cognoscendi rationem, 



