R A T I 0. 53 



mur et aberramus, ingenii angustia si eadem est eademque si judicii 

 praecipitantia. Quapropter minime mirandum, mathematicarum baud mi- 

 nus ac reliquarum disciplinarum progressus esse posse retardates , par- 

 tiumque singularium investigationes minus acute esse pertractatas neque 

 ea, qua par est ratione, absolutas, imperfectam ideo et in hisce esse 

 scientiam nostram semperque futuram. 



Haec autem, etsi in genere ita sint, tamen propterea non desperandum, 

 si sint remedia, fore ut quamplures partes aegrae sanentur aut redinte- 

 grentur, quasi vero, quae yitiosa sunt, acui non possent et aliquo modo 

 corrigi! Et vere; etenim praeter omnes, quae esse possunt, imperfections 

 cognitionis causas, si unam illam notandam velim, quain formalem voca'nt, 

 cujusque fons, unde emanat, praesertim in studio investigandique modo 

 et ordine systematico nimis neglecto situs est, profecto vitiis, exinde 

 natis, mederi poterimus, neve in iis versemur cavere, validum dummodo 

 praesidium apte et firmiter adhibeanius. Igitur non est quod negem, 

 in hoc ipso uegotio, ex intelligentiae impedimentis , aut e cognoscendi 

 facultate infirmiori, non posse errari, sed velim ad dictam mentis cogi- 

 tantis normam, in cognoscenda itemque in pertractanda et investiganda 

 disciplinarum mathematicarum materie, magis magisque attendamus, eam- 

 que numquam non sequi sit lex et praescriptum , cui assidue obedire 

 omnibus viiibus est enitendum, studio acriori saltern si plus et melius 

 cognoscere adpetimus. 



Et alii profecto erunt, existimari vix posse qui dicant, disciplinas ma- 

 thematicas, prouti latius patuerunt et amplificatae sunt, non omni abso- 

 lutione, neque ad normam perfectam esse pertractatas, cum tamen per- 

 tractandi ratio, mathematicam rationem quam vocant, omnium semper 

 optima sit habita, meritoque accuratissima existat in veri indagatione et 

 disquisitione. Insuper , quod perhibeo , vix admitti posse iidem dicunt , 

 quasi nullus multorum praestantissimorum hujus aevi mathematicorum hanc 

 rei indolem non perspexerit, formamque simul cum materie cognoscere 

 studens , hanc veram faciem non viderit et conspexerit. Et tamen repeto 

 et contendo , et probare posse opinor , praestantissimorum mathematicorum 

 bene multos , ordinem ilium normamque et rationem , quam laudant , uni- 

 camque omnium optimam habent, quamque dimittere se posse vix arbi- 



